1159 Circus in de stad

Ik kom thuis en parkeer op een ongebruikelijk verre plek. Ik heb het net niet gehaald. Nog 8 kilometer. Ik pak de fiets en rij naar de Deen, broodjes, brood, ham, mosterd. Het afrekenen duurt lang omdat ik bij de korte rij aansluit die er langer over doet vanwege een onleesbare streepjescode. Iedereen blijft rustig. Ik overzie het slagveld en kijk naar de mensen die achter mij stonden en nu de winkel uitlopen. Dan stel ik vast dat ik geen haast heb. Dat ontspant. Ik pak mijn telefoon en dan ben ik aan de beurt.
Ik doe de boodschappen in het mandje en fiets naar de kinderopvang bij het voetbalveld. Ze zijn slime aan het maken. Dat doen ze anders nooit. Piep is klaar om te vertrekken en we fietsen slingerend naar huis.
‘Papa, gaan we nog naar de kermis in Volendam?’
‘Nee.’
‘Maar het is nog maar een dag!’
‘Dat is waar.’
‘Gaan we?’
‘Nee, echt niet.’
‘Waarom niet?’
Het duurt even voor ik mijn antwoord geformuleerd heb, maar dan zeg ik:
‘Ik heb er geen zin in.’
Tot mijn verbazing is dat voor Piep kennelijk een goed argument. Ze laat het verder rusten.
Aan de Waterlandse Zeedijk op het Hemmeland zien we een man op een kermistent klimmen. Hij trekt touw door de lussen van het zeil en sluit de zeilen aan elkaar.
‘Wil je even kijken?’
’Nee.’
’O, kijk! Ik zie kamelen! En hondjes!’
De hondjes geven de doorslag en we gaan kijken. Het circus is donderdag tot en met zondag, met op vrijdag een speciale familievoorstelling. Kinderen een kwartje. Een tientje bedoel ik.
“No more dieren lijd” staat er als klein protest op de poster.
We gaan naar huis, eten een hapje en dan haal ik de legodoos van haar kamer.
‘Ik ga nog even een stukje rijden. Ga je mee?’
‘Nee, waar ga je heen?’
‘Naar Marken.’
‘Waarom?’
‘Dan staat de Volvo op 400.000 kilometer.’
‘Dat kan morgen toch ook! Dan ga je naar je werk!’
‘Maar ik kan niet stoppen op de snelweg.’
‘Ik ga mee!’
We rijden naar de windmolens aan het begin van de dijk naar Marken. Daar parkeer ik. De teller staat op 399.999. Ik maak een foto en rij een paar rondjes.
‘Wat doe je?’
‘Ik rij een rondje.’
‘Waarom?’
‘Dan staat de teller precies op vier ton.’
‘Maar dat is gevaarlijk!’
‘Zie jij andere auto’s?’
‘Nee.’
‘Oké.’
We rijden terug naar huis. De dag is klaar. We gaan eten.

Ate Vegter, 11 september 2018
www.atevegter.wordpress.com

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s