1205 Een stad vol boeken

Het is al een paar keer eerder gebeurd, meestal in de wat meer feestelijke weekenden. Het zijn van die bijverschijnselen die dronken mensen menen te moeten achterlaten, maar op een doordeweekse zaterdag is het nog niet eerder gebeurd. Ik zie het vanmorgen in alle vroegte op weg naar de sportschool. De hele stad ligt vol losgescheurde bladzijden en boeken, míjn boeken. Ook de monnik op de Middendam leest voor het eerst een boek uit de boekenbieb. Je kan er niet laat genoeg mee beginnen.
Nou ja, het zijn weggeefboeken, dus zo erg is het niet. Vandalisme kan onbedoeld ook cultuur verspreiden, ook ongelezen boeken vinden hun weg wel. De hele box is leeg, zie ik bij thuiskomst. Ook Billy Boy is verdwenen. Het waren toch allemaal winkeldochters, boeken die niemand wilde meenemen, dus ik ben blij dat ik er vanaf ben, rationaliseer ik, maar ik vind ook dat ze er met hun fikken vanaf moeten blijven.
Goed, zo is er weer ruimte voor nieuwe boeken. Ik grasduin wat in de boekenkast. Dat ruimt lekker op. Hé, daar is Remco Campert alweer met Vrienden, vriendinnen en de rest van de wereld. Ik wist niet dat ik die dubbel had. En het Handboek voor Talent heb ik ook opeens dubbel. Allemaal voor de boekenbieb. Wat leuk dat al die boeken zich spontaan vermenigvuldigen, om mij tegemoet te komen. Ik loop met een armvol naar buiten.
Net op het moment dat ik de boel weer een beetje op orde heb komt een vriendelijke buurman langs met Billy Boy aan de hand: ‘Hier is je bibliothecaris. Hij stond een eindje verderop.’ ‘O, dankjewel!’ Even later komt iemand nog wat boeken brengen ook. Ik ben helemaal iets tussen perplex en ontroerd door deze vriendelijke gestes, alsof alles en iedereen meewerkt aan de nieuwe bieb.
Wat een prachtige zondag is het toch aan het worden. Kom maar gauw langs, want er liggen weer allemaal prachtige boeken te geef, die nog graag gelezen willen worden, voordat dronkenmanshanden ze opnieuw te grabbel gooien. En ik zoek nog kinderboeken van Roald Dahl, voor de boekbespreking van Piep…

Ate Vegter, 22 oktober 2018
www.atevegter.wordpress.com

2 Comments

  1. Zo kan iets tragisch in iets troostvol veranderen; prachtig hoor, die reacties. En jouw reactie ook. Eigenlijk een verhaal voor de lokale krant vind ik, omdat het mooi reflecteert op het goed en kwaad in het dorp.

    Like

  2. Dankje! Staat ook op Je bent Monnickendammer als… de lokale Facebook pagina, maar ik zal er nog even over nadenken of ik het ook Waterlands Weekblad zet. Dank voor de tip!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s