1212 De laatste dag van België

Het is eindelijk wintertijd. De laatste dag van ons uitstapje is ook de eerste dag van de nieuwe tijd en we kunnen heerlijk uitslapen. De kinderen, die wij in de zomer de principes van het uitslapen nog eens hebben duidelijk gemaakt, fluisteren tot diep in de ochtend en ofschoon deze dag niet de naam heeft is het toch echt de langste dag, die dan ook traag als een naaktslak op gang komt.
Het ontbijt is oeverloos en smaakvol en de tijd wil maar niet opschieten. Dat is mooi want we hebben nog een heel programma. Eerst maar eens de kaart erbij. Het Frans- Duitstalige Ost Belgien waar wij ons nu bevinden heeft al diverse grensschermutselingen meegemaakt en je struikelt hier over de grenspalen, maar dat maakt de geschiedenis en de beleving der natuur des te interessanter. Nu hebben wij een zeer innemende en onderlegde gids in ons gezelschap en wij laten ons leiden als blije schapen.
Het hoogtepunt van de dag ligt vlak bij het hoogste punt van België, waar zo ongeveer alle rivieren van Europa ontstaan en waar ze ten gerieve van de wandelaar een klein plankier boven het drassige hoogveen hebben gemonteerd. Het is een montere wandeling die van de evenwichtsorganen vraagt alle zeilen bij te zetten. Eindelijk een dag met avontuur en spanning zoals in de reisgidsen wordt beloofd en verkleumd tot op het bot spoeden wij ons terug naar ons warme opvangadres. Daar halen we na een eenvoudige lunch de bezem door en we vertrekken. We nemen het ongescheiden afval mee en brengen het volgens de regels weg naar een plek waar dat geoorloofd is.
Dan strekt de weg naar huis zich voor ons uit en slechts onderbroken door een enkele MacTussenstop rijden wij om elkaar heen slingerend in een dapper tempo naar het droge Waterland, waar wij welkom worden geheten door de opgeluchte menagerie. Thuiskomen is voor mij nog elke keer het beste deel van de reis, bedenk ik, de zachte vacht strelend.

Ate Vegter, 29 oktober 2018
www.atevegter.wordpress.com

2 Comments

  1. Een mooi verhaal Ate, dat zich haast door het landschap en dan gelijk naar huis.
    Ik had het graag langer gelezen, en dat zou ook meer rust hebben gegeven aan wat je zag en meemaakte.
    Neem de tijd om te schrijven – en ik neem tijd om het te lezen ❤️

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s