1230 De Ochtenden

Ik zal jullie niet vermoeien met mijn persoonlijke beslommeringen, maar ik sta de laatste tijd steeds vaker om zes uur op. Ik ben dan wakker en ik zit liever wakker dan dat ik dat lig. In het begin, toen dat vroege wakker worden begon, nu ongeveer een half jaar geleden, bleef ik gewoon liggen en deed ik alsof er niets aan de hand was, wachtend op de wekker van Laura die om iets voor half acht afgaat.

Maar dat beviel mij steeds minder en zo begon ik, die toch van uitslapen houdt en een avondmens is, aan de ochtenden. Ik blijf overigens een avondmens en ga nog steeds meestal pas na twaalf uur naar bed, vaak zelfs rond half een, een uur, maar de biologische klok is onverbiddelijk en om zes uur ben ik er weer. Soms nog iets eerder, maar dan zing ik het wel uit tot zes uur. Het moet niet te gek worden. Soms slaap ik onverwacht uit tot zeven uur en ik val ook wel eens ’s middags of ’s avonds in een inhaaldutje.

Afijn, ik zet eerst koffie. Dan geef ik Tommy wat brokjes, wat wordt-ie dik hè? Misschien geef ik hem teveel. Vervolgens geef ik Micky wat bospeen en een boterham. Die geef ik zeker teveel, want ik ben er proportioneel nog niet op ingeregeld dat Stevie dood is. Als ik eraan denk krijgt Micky een halve boterham en ook minder worteltjes, maar meestal eet-ie alles wel op wat ik hem geef, zeker het loof, want daar is-ie gek op. Het brood gaat ook bijna altijd op en de wortels blijven nog wel eens liggen als appeltje voor de dorst. Je weet niet wat zo’n konijn denkt. Vermoedelijk vrij weinig, maar de basis zit er wel in, net als bij de meeste mensen en dieren, soms tot mijn verbazing.

Zo kwam ik laatst een paar zilvervisjes tegen in de bestekla, onder de bestekbak en die schrokken van mij net zo erg als ik van hen. Ze leken echt bang voor mijn tissue. Terecht, want ze hebben het niet overleefd. Ik vraag mij dan af, als ze bang kunnen zijn, zijn ze dan ook blij: ‘O, wat zitten we hier lekker beschut onder de bestekbak en wat gaat-ie af en toe lekker heen en weer alsof we elke dag gratis naar de kermis mogen en wat is het hier lekker donker en… oeps, wat is dat? Hé! Help! Niet doen!’ Doek. Je weet het niet.

Ate Vegter, 16 november 2018

www.atevegter.wordpress.com/30

4 Comments

  1. Mooi om het ochtendritueel van wakker worden, dan eerst koffie zetten, poes en flappie voeren te lezen, van de zilvervisjes ‘schrok’ ik. In het tijdelijke woon-vakantiehuis kom ik ze ook tegen en ben als de dood dat ze mee willen verhuizen naar een nieuwe plek…je komt er niet meer vanaf 😦

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s