1232 De poster van Ikea

Ik wil je niet vermoeien met mijn dagelijkse beslommeringen, maar afgelopen woensdag was toch wel een dag om even samen door te nemen. De dag begint rustig en nietsvermoedend. Ik breng Piep naar school en doe dat lopend, want alle fietsen staan bij de fietsenmaker. Het is november en het licht moet in orde zijn. Dan komt ook de PWN langs om de watermeter te vervangen. Ze doen dat voordat-ie stuk gaat, zoals dat in een rijk westers land hoort. De monteur is mooi op tijd, maar helaas zit de hoofdkraan vast en zo kan hij niets doen. Hij maakt een nieuwe afspraak en vertrekt onverrichterzake. Ik ga boodschappen doen en tot zover is er niks aan de hand. Ook de middag strekt zich nog in alle ledigheid uit. Ik haal Piep op van school, ze gaat bij een vriendinnetjes spelen, ik haal de fietsen op en pak een boek.

Even later komt poes Tommy binnen met een visje in zijn bek. Zelf gevangen, zegt hij. Hij legt het voor mijn voeten neer, pakt het weer op en gaat er mee spelen in de woonkamer. Ik pak de vis af en maak hem schoon. Kop eraf, ingewanden eruit en in malse stukjes. Tommy volgt al mijn verrichtingen onder luid gemiauw. Ik geef hem de vis en in een oogwenk heeft onze lieve poes het schattige visje opgegeten. Precies zoals de natuur bedoeld is. Daarna komt hij enorm jengelen om meer. Ik heb geen vis meer en jaag hem naar buiten: ‘Ga er nog maar een vangen, vis, vis!’ roep ik ter aanmoediging. Even later komt hij terug met zijn tweede visje en het ritueel herhaalt zich. Lief is net thuisgekomen en maakt een foto.

We gaan eten en na het eten haal ik Piep op. Ik fiets naar het huis van het vriendinnetje en behalve dat ik versteld sta van de hoeveelheid cavia’s die hier wonen, val ik stil wanneer ik de poster aan de muur zie. Daar heb ik net een filmpje over gepost. De beroemde Ikeaposter van een Amsterdamse gracht met de rode fiets. De moeder vertelt dat de poster samengesteld is uit verschillende grachten van Amsterdam, maar ik schud mijn hoofd en zoek koortsachtig naar het filmpje. We kijken er ademloos naar. Het is zo grappig dat ik nu deze poster hier zie. Je moet zelf het filmpje ook maar even bekijken. Ik fiets terug in het donker met zoals altijd Piep staand achterop. Het licht brandt. Zal ik mijn fiets rood verven?

Ate Vegter, 18 november 2018

filmpje:
https://www.facebook.com/vprodorst/videos/437789660085249/
lees ook de oude verhalen:
www.atevegter.wordpress.com/32

1 Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s