1243 Zwart wit is de mode

In een toespraak voor politici, directeuren en andere Franse hoogwaardigheidsbekleders sprak de Franse president Macron over het milieu en wat Frankrijk daar allemaal aan zou willen en moeten doen. Het was een mooie speech: kolencentrales sluiten, kernenergie terugbouwen, windmolens bouwen, brandstofprijzen verhogen om het te betalen etc. Maar in plaats dat het alleen hierover ging, ging het vooral over de protesten van de beweging die zich de gele vestjes noemt, les vestes jaunes, maar die ik toch liever de gele hesjes zou noemen.

Je begrijpt die gasten wel. Macron had er ook begrip voor en zei nog dat het streven naar een schoner milieu niet mag leiden tot grotere verschillen tussen rijk en arm. Het mag per definitie niet leiden tot grotere verschillen in de samenleving, want het moet de samenleving juist samenbrengen: Ensemble, als in Changeons Ensemble: laten we samen veranderen, wat ook tijdens zijn toespraak achter zijn rug te lezen stond. Dat ‘samen’ waren de gele hesjes misschien vergeten, zij legden liever de boel plat en bekogelden de politie met de keien van de Champs-Elysées. Ze keerden zich juist tegen de samenwerkende president en zijn beleid.

Dat mag allemaal, ook van de president, je mag je volgens mij altijd voor of tegen alles uitspreken, maar niet met geweld, dat is een basisafspraak die demonstranten vaak vergeten. Juist samen praten over verschillen brengt de samenleving verder, niet het te pas en te onpas op elkaar afgeven. Wie een ander besmeurt komt zelf onder de verf te zitten is immers een beroemde uitspraak, die ik zelf net bedacht heb.

Maar de president had nog een opmerkelijke uitspraak. Hij zei: je kunt niet op maandag voor een schoner milieu zijn en op dinsdag tegen verhoging van de brandstofprijzen: les prix du carburant, zoals de Fransen dat zo mooi zeggen. Maar dat is natuurlijk onzin. Dat kan heel goed. Ik ben zelfs op maandag én dinsdag voor lagere brandstofprijzen én een schoner milieu. Ik ben dat eerlijk gezegd de hele week. En ik ben ook tegen geweld, door of tegen gele hesjes, voor of tegen zwarte piet, de kleur maakt mij niet uit, maar ga met elkaar praten als je er niet uitkomt. Dat staat ook vrolijk, die zwarte pakken met witte overhemden naast de gele hesjes. Als je tegenover elkaar staat kun je heel goed tegenover elkaar gaan zitten.

Tenslotte stel ik het zeer op prijs dat mijn favoriete outfit, een zwart pak met een wit overhemd nu ook in het Elysée populair is geworden. Vroeger was dat toch meer donkerblauw met een rode das, lichtgrijs zag je ook nog wel eens bij de populaire jongens en kleurrijke pakjes bij sommige dames, maar nu is dat hopeloos ouderwets. De enige kleur die je nog ziet is het rood van de nagellak. En een geel hesje kan al helemaal niet. Ik heb er wel een, maar die is oranje en die draag ik nog niet eens op Koningsdag, maar alleen bij pech. Ik heb het sinds ik een Volvo heb, nog nooit aangehad.

Ate Vegter, 28 november 2018

huis aan de singel, Rotterdam:
www.atevegter.wordpress.com/43

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s