1257 Leergang EU Ambassadeur

Vandaag is een gewone dag. Dat is ook wel weer eens prettig na al die huwelijksperikelen van de afgelopen dagen. De nasleep is wel nog een beetje aan het sudderen, maar langzaam herstelt zich het normale leven als een bokser na knock-out. Gisteren ging het alweer aardig en vandaag pakken we ook de andere draden weer op.

Het is de eerste dag van de Leergang EU Ambassadeur. Ik ben door de selectie en mag meedoen. Een Leergang is een opleiding die geen cursus mag heten, de EU is die organisatie waar iedereen weg wil, maar niemand weg kan en een ambassadeur is een soort vertegenwoordiger zonder handel. In dit geval gaat het om de relatie tussen Amsterdam en Brussel, maar Monnickendam kan best een stukje meeliften, denk ik.
Ik ga met de bus, want het is midden in het centrum op de Nieuwe Keizersgracht en dan blijft de Volvo liever nog even dommelen. Ik neem de directe bus naar het Centraal Station, 314 geloof ik, die vol zit met jonge werkende mensen en scholieren. Omdat ik mijn telefoon even in mijn jasje laat zitten heb ik uitgebreid de tijd om de andere mensen te observeren, die wel op hun telefoon zitten. Toch weinig Plus-modellen, valt mij op. Ik ben er zelf ook weer van teruggekomen. Toch net te groot en te zwaar en het beeld is eigenlijk hetzelfde, dat het veel groter is ervaar je eigenlijk niet. De jonge jongeren zijn jong, dat is allemaal niet zo erg, maar de gewone mensen die naar hun werk gaan beginnen tot mijn schrik ook steeds jonger te worden. Ik zie een man die met veel hangen en wurgen misschien bij mijn leeftijd in de buurt komt, maar verder ben ik gewoon de oudste. Het bezwaart mij op een ongemakkelijke manier.

Ik denk terug aan bus 45 van Hillegersberg naar Rotterdam centrum, waar ik als dertienjarige vaak in stond op weg naar de stad en weer terug, Ik stond dan altijd tussen de natte jassen, want als het niet regende ging ik op de fiets. Iedereen was ouder dan ik, behalve de kinderen van de moeders met kinderen. Mannen waren mannen en middelbaar van leeftijd en jongens had je toen nog niet, in de bus. Wel een chauffeur bij wie ik een enkeltje kocht. De strippenkaart moest nog bedacht worden. Een kaartje was slap en geel en de bushalte was vierkant en geel met een rode rand en de bussen reden minder vaak dan vandaag.

Ik stap uit op de Prins Hendrikkade, want dan loop ik nog een stukje. Ik wil een foto maken van de bus, maar krijg mijn telefoon niet snel genoeg uit mijn jaszak. In de verte rijdt de bus al weg. Op weg naar de Nieuwe Keizersgracht verpest ik mijn schoenen nog door de regen, maar ik ben wel mooi op tijd. Het is een leuke en leerzame dag, maar voor mij net ietsje te lang.

Ate Vegter, 12 december 2018

Nog meer regen:
www.atevegter.wordpress.com/57

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s