1268 Wat een dag!

Wat een mooie gesprekken zijn het toch en wat een harmonie zie ik om mij heen. Iedereen is zo gezellig met elkaar in contact, het lijkt wel feest. En het is ook feest want oma begint aan haar tachtigste levensjaar en dat is wel iets om samen te vieren. Wat ziet ze er prachtig en stralend uit en wat krijgt ze een mooi cadeau van ons. Dat hadden we toch niet beter kunnen verzinnen.

Maar laat ik bij het begin beginnen, want het lijkt er helemaal niet op dat het een gewone dag zal worden. Daarvoor staat er teveel op het spel. Het begint er al mee dat er geen krant is. Daar is tegenwoordig heel goed mee te leven, maar ik moet er dus wel gelijk op uit. Eerst maar even langs de bakker voor wat lekkers en gezonds. Daar kom ik Sandra tegen die mij de tip geeft vooral even bij Jean langs te gaan. Dat klinkt veelbelovend, maar ik wil eerst de Volkskrant halen en het AD, met dat interview met Theo en Thea van diezelfde Sandra. Na de Nimo direct weer terug, waar Jean en Sandra aan de koffie zitten, wat nog heel gezellig wordt en ik krijg een heerlijk stuk verse zalm mee naar huis.

Daar weer koffiegedronken, nu met Vincent. We gaan om halftwaalf zingen op de Middendam, onder het motto kerstliederen voor iedereen, want mooier dan een lied is er niet. Het is een indrukwekkend optreden en gevoed en gelaafd door het zingen gaan we weer naar huis, waar de wasmachine het begeeft. Nu breekt er een tijd aan van bellen en regelen en een half uur later hebben we advies ingewonnen, het pompwater laten aflopen en vastgesteld dat een reparatie zonde van het geld is. Vandaag brengt Coolblue een nieuwe. Het is precies dezelfde, een Bosch met een capaciteit van zes kilo.

We eten een heerlijke zalmsalade met de lekkerste zalm ooit. Ik heb echt nog nooit zo lekker gegeten, maar we moeten ons ook een beetje haasten, want om drie uur moet Piep optreden op het leerlingenconcert van Anton. Het is een prachtige middag en Ruth en Kees zijn er en Emiel en Sophier zijn er en wij zijn er ook. Piep mag het spits afbijten en ze doet het heel mooi en rustig en wordt beloond met een enthousiast applaus. Verder horen we nog een paar mooie stukken van Ludovico Einaudi, maar ook een fraai deel van de Mondscheinsonate van Beet.

Dan is het tijd om ons om te kleden en op te tutten en in de mooist mogelijke uitrusting rijden we eerst naar het Noordeinde om oma en Jan op te pikken en dan rijden we door naar Van der Valk, waar we veel te vroeg arriveren. In de zaal krijgen we de vertrouwde tafel aan het eind, waar we nu al vijf jaar oma’s verjaardag vieren, inmiddels met 21 mensen, maar dat worden er in de komende jaren nog wel meer. Ik zeg niks.

Ate Vegter, 23 december 2018

www.atevegter.wordpress.com/68

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s