1306 Het zal je poes maar wezen

Zelden is de slaap zoeter dan na een glorieuze overwinning. Inmiddels ligt verslag en uitslag in het konijnenhok want het leven gaat verder en je hoeft het ook niet nog eens in te wrijven maar de kolkende Kuip blijft als honing op je tong en bitter is het verlies voor 020, daar weten wij in Rotterdam alles van, ook daarom is de winsmaak zo zoet.

Het is vandaag voor mij ook een spannende dag want twee geluksdagen na elkaar, dat heb je niet snel, maar na gisteren ook nu een heldere, heerlijke zoete afdronk na mijn bezoekje aan het ziekenhuis. De scan en de scopie waren tevergeefs en leverden geen enkele gevreesde uitslag op. Het resultaat was in beide gevallen negatief en in een ziekenhuis kun je daar altijd blij mee zijn.

Met de poes gaat het minder. Heeft honger en krijgt brokjes, zo zou je zijn situatie kunnen samenvatten, maar toch zit-ie daar maar een beetje te kijken met een blik van krijg ik nog wat anders? Nee Tommy, dit is Whiskas en daar moet je het mee doen. Het blijkt de laatste tijd steeds duidelijker dat als het aan de kat lag dat hij dan zeker geen Whiskas zou kopen, maar liever Felix, vreemd genoeg. Dat heb ik ook in huis, maar de Whiskas was in de aanbieding en dan impuls je het zomaar in je karretje. Toen ik het kocht vreesde ik al het ergste, maar ik durfde niet goed naar mijzelf te luisteren en nu moet de poes het bezuren. Maar goed, na verloop van enige minuten geeft hij het verzet op en vooruit, dan toch maar eieren voor zijn geld gekozen. Ik heb dit nog niet eerder meegemaakt en Tommy vermoedelijk ook niet.

Ondertussen klinken op de televisie de vrolijke klanken van ‘t Schaep met de 5 pooten: Het zal je kind maar wezen, yeah yeah yeah yeah… Eli Asser is overleden. Allemachtig wat heeft die man veel geschreven. Een hele boekenkast vol, hij laat het zien en horen: Als je mekaar niet meer vertrouwen kan, We benne op de wereld om mekaar te hellepe niewaar, en dat zijn dan alleen nog maar enkele hoogtepunten in een levenslange schrijverscarrière. Hij is van plan om ook na zijn dood gewoon verder te schrijven. Daar heeft-ie nog wel wat ideeën voor. Ik hoop van harte dat-ie die droom nu waar kan maken.

Ate Vegter, 29 januari 2019

Nooit met je rug naar de klas:
www.atevegter.wordpress.com/106

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s