1326 Françoise Sagan – Aangelijnd

De volgende dag mogen wij zodoende opnieuw naar de kringloop en alhoewel wij het voornemen hebben dit jaar niets meer te kopen geldt dat vanzelfsprekend niet voor kringloopwinkels, rommelmarkten en brocantes, hoe vaak moet ik dat nou nog uitleggen. We rijden terug met nog wat klein brengspul en ik haast mij naar boven om het boek te pakken, maar helaas, het is weg. Ik kan Alle Middeleeuwse Kerken, het boek waar ik naar op zoek ben voor mijn schoonzusje, niet meer vinden en ik dwaal steeds onrustiger over de hele verdieping.

Dan doe ik iets waar ik een hardgrondige hekel aan heb en ik spreek een theedrinkende vrijwilliger aan en vraag om hulp. Ik zag hier gisteren enz. Hij weet van niks, werkt (sic) hier ook nog maar net en zo bevestigt hij al mijn vooroordelen over hulp vragen. Ondertussen bemoeit een van de dames, niet dezelfde als gisteren, maar volkomen inwisselbaar, zich er mee en vertelt dat ze dat ook zo’n prachtig boek vindt en het nog in haar handen heeft gehad en ze loopt weg en wijst het aan alsof ze nu weet dat het nooit meer van haar zal worden. Ik loop ernaartoe en pak het liefkozend op, voorzichtig bladerend in haar talloze kerkelijke pagina’s. Ze is ze is van mij. Ik loop naar beneden, reken af en leg haar in de Volvo.

Omdat Lief nog niet klaar is en heeft aangegeven dat ze blij is dat ze nu, we zijn zonder Piep, uitgebreid de tijd heeft om niet opgejaagd rond te neuzen, loop ik terug naar boven en daarna met mijn hoofd schuin langs alle boekenstellingen, de ruggen lezend. Ik ben op zoek naar Vrijheid van Jonathan Franzen. Ik lees nu De Correcties van hem en dat is een hilarisch boek. Ik was al eerder begonnen in Vrijheid, maar na 50 pagina’s ben ik gestopt en heb ik het weggegeven. Ik wil het nu een tweede kans geven, maar ik vind het niet.

1326a

Wel tref ik een prachtige roman van Stefan Brijs en Aangelijnd van Françoise Sagan. Sagan kan ik echt niet laten liggen. Ik heb bijna alles van haar, maar twijfel of ik dit aardige boekje met dame met poedel op de cover ook heb. Ik lees een paar regels en word onmiddellijk gegrepen door haar prachtige charmante taal en de Parijse ambiance. Ik zeg oui. Iedereen zou eigenlijk Sagan moeten lezen. Het is van een schoonheid en eigenheid die je maar zelden tegenkomt. De literatuur is de enige plek waar je zonder al te veel kosten kan reizen in de tijd en Parijs in de jaren zestig is een mooie bestemming voor € 1,35.

Omdat ik nu al twee boeken heb loop ik terug naar Lief, die ook een voltreffer heeft gescoord. Ze neemt mij mee naar een vitrine met een thermosfles van het merk Eva Solo en ik herken hem onmiddellijk als het slanke broertje van onze dikke theepot. Een vriendelijke jongen opent de vitrine en vol ongeloof en liefde neemt Lief de kan op. We lopen naar de kassa en rekenen af. Toch nog een heel bedrag voor zoveel impuls, maar het is een buitengewoon bevredigende middag geworden. Thuisgekomen zie ik direct dat ik Aangelijnd gelukkig nog niet heb en blijken de portokosten naar Canada zo hoog, dat ik het boek niet opstuur maar bewaar, zodat ik nu zelf nog maar wat blader in de kerken van het hoge noorden.

Ate Vegter, 18 februari 2019

over de tienen in mijn schoolcarrière:

www.atevegter.wordpress.com/126

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s