1394 Het blauwe strand

Mijn broer is jarig. Hij woont aan zee. We vieren het aan het strand. Een lunch bij Blu Beach. Eerst wat drinken op het terras, dan naar binnen voor een gezamenlijke maaltijd, dan weer naar buiten, kletsen en praten.

Mijn zwager was ook jarig maar die is er niet vanwege een operatie. Lief en Piep zijn er ook niet vanwege school. Dat heb je met die gespreide vakanties, je kan niet meer zomaar naar elkaars verjaardag.

Het weer is mooi en zonnig, maar niet heel erg warm. Dat heeft als voordeel dat het veel minder druk is, dat je gemakkelijk kunt parkeren en dat het personeel zich niet uit de naad hoeft te werken, weet mijn broer.

Hij houdt een mooie speech aan tafel, waarin hij zijn oudste en onze tweede broer memoreert die inmiddels als eerste van ons overleden is, maar zijn zoon is er gezellig wel en ook mijn zus biedt met mooie woorden en de nodige humor een fraai cadeau aan, een loodzware Vogelatlas, met alle vlieg- en broedtellingen, je wordt er tureluur van, maar het is een prachtig boek wat hij zelf nog niet durfde te kopen.

Ook de zoon houdt een warm welkomst- en felicitatieverhaal, maar het hoogtepunt van de dag is, na de overheerlijk Duitse biefstuk en het fantastisch gegarneerde gepocheerde ei, de toespraak van de dochter.

Zij heeft nagedacht over een recent gesprek met haar vader over wat hij nou aan haar opvoeding heeft bijgedragen. Hij had daar zelf in algemene zin ook al iets over gezegd, maar aarzelend en overwegend, terwijl er nu een heuse lijst met vier punten ter tafel komt: schaatsen, schrijven en boeken, geld besteden aan mooie dingen, zeg maar kiezen voor kwaliteit en nog iets, wat ik hier en nu niet meer weet. Het is een ontroerend moment en ze laat haar eerste boekje zien wat ze op zeer jonge leeftijd voor hem geschreven heeft. Zo zien wij de familie graag: warm en hecht en mooi van taal en toon. De kwaliteiten van mijn ouders doorsijpelend in alle geslachten.

1394a

Goed. De zon blijft daar maar staan en wij willen ook weer een keer naar buiten en nog meer gesprekken komen los, ook over Bukowski, die hij ook graag gelezen heeft vroeger, en dan neigt de middag al weer naar de file en ik wil ook wel weer naar huis, want ik heb hem een hele stapel dikke boeken gegeven en ik ben graag weer op pad voor hij heeft uitgevonden welke hij al gelezen heeft en die ik dan weer mee terug kan nemen.

Het is een mooie middag en de familietradities zijn weer even aangescherpt en over vijf jaar viert hij het weer. Hij is dan tachtig en opeens besef ik dat hij toen ik geboren werd net zo oud was als Piep nu. Dat vind ik een mooie gedachte en daarmee is de cirkel rond, al heb ik geen idee welke.

Ate Vegter, 27 april 2019: Lang leve de Koning!

oud en nieuw 2015/16:
www.atevegter.wordpress.com/194

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s