1485 Het zwarte gat

Terwijl de kou langzaam uit mijn lijf wegtrekt, sluipt de droom naar binnen en neemt mij mee naar nog veel vroeger en ik droom in de eerste kamer waar ik sliep en er is geen enkel beeld, geen enkele geur en geen enkel gerucht. Er is een zwart gat aan de rand waarvan de droom naast mij gaat liggen, met de ogen dicht.

Dan hoor ik Johnny de trap opkomen. Het kan niemand anders zijn. Ik herken zijn vrolijke aanwezigheid en bovendien weet ik dat er niemand anders nu… Hij loopt met de vriendelijke stap van een Indiaan en klopt zachtjes op mijn deur. Ik schiet overeind en doe open, hij staat er met een shirtje in de hand. ‘Sirach heeft het gewassen,’ zegt hij. Ik zie hoe mooi het opgevouwen is en hoe teder hij het vasthoudt en we lopen samen naar zijn kamer, wat de kamer van mijn broer was. Op de grond liggen fleurige stalen als vloerbedekking, die mijn broer hier gelegd heeft en waardoor het hele huis een beetje wordt opgetild, alsof het altijd al wist dat hier ooit Johnny met zijn stralende lach zou wonen.

En het wordt zomer en winter en lente en herfst en de droom tilt mij op naar een tafel aan de rand van de tijd, dicht bij het zwarte gat, waar we in de keuken zitten en een visje eten en waar we genieten van de verhalen over het gedeelde verleden en als Elly zegt dat het zo fijn is dat sommige mensen precies weten wie je ouders zijn en je jeugd gekend hebben, zo zei ze het ongeveer, dan weet ik dat ze gelijk heeft, dat dat is dat je je gekend weet, dat je je vader en je moeder niet hoeft uit te leggen en dat je de verhalen van Pieter en Bas met tederheid aanhoort omdat ze beeld en geluid geven in vertrouwde tinten en klanken.

We hoeven niet te zoeken naar de momenten en de verhalen die ons opnemen, meer nog dan wij ze ons herinneren en waarvan we weten dat het allemaal waar is en gebeurd en voorbij en vanzelfsprekend. En Sirach en ik worstelen met de techniek van Spotify om de playlist Dear Old Friend te kunnen delen en dan weten we weer dat het leven weliswaar mooi is, maar nog lang niet altijd zo eenvoudig.

Ate Vegter, 27 juli 2019

Maandag pizzadag bij Castello di Roma:
www.atevegter.wordpress.com/285

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s