1520 God bewaar ons

In de Volkskrant van donderdag staat een interessant artikel over een tentoonstelling in het Catharijne Convent over de cultuur van het reformatorische geloof. Ik ben gelijk gegrepen, want zo vaak staat er in de van oudsher Katholieke, maar inmiddels net als ik progressief links niksige Volkskrant niet iets wat met mijn gereformeerde verleden te maken heeft. Ik kom er vandaag pas toe om het te lezen.

Ik word niet teleurgesteld, want het gaat over dat wij onbekwaam zijn tot enig goed en geneigd tot alle kwaad, iets wat ik allang weet uit de Heidelbergse Catechismus, waar ook nog in staat dat je je ellende kent uit de wet Gods. Het zijn kortom allemaal bekende klanken en melodieën, ik zou bijna zeggen, gespeeld op het zo vertrouwde harmonium oftewel traporgel, ware het niet dat wij dat thuis niet hadden, maar wel mooi samen zongen bij de piano, een van de mooiste instrumenten op de aarde zowel als in de hemelen.

Leuk om te lezen over de zwarte kousen, die wij niet hadden, van de zwartekousenkerk en over de doordeweekse en zondagse kleding, die wij wel hadden, vroeger. Ook nog een mooie passage met bijpassende illustratie over de brede en de smalle weg. Dat was bij ons thuis niet zo zeer de kern van de leer, maar ik kende het plaatje wel van, ja waarvan eigenlijk? Ik ging naar de jeugdvereniging en de catechisatie en zondags twee keer naar de kerk, maar die plaat was van de zondagsschool en daar kwam ik nooit. Vreemd, want ze zit wel in mijn geheugen, maar meer als een versimpelde versie van het ware geloof, waar alles om draaide, voor de eenvoudige van geest, die nog bekeerd moet worden.

Het is een mooi artikel en die tentoonstelling is ook wel wat voor de liefhebber. Jammer is wel dat schrijver Arno Haijtema meent dat er wel wat meer vraagtekens geplaatst en kritische noten gekraakt hadden mogen worden. Dat het rotsvaste geloof best provocatie kan verdragen. Die welwillendheid irriteert zelfs, schrijft hij. Dat is misschien wel zo, maar ik vind het onzin. Je hoeft niet bij alles gelijk het tegenovergestelde te roepen.

Het feit dat er geen God is en dat er miljoenen zijn die wel in een God geloven spreekt elkaar niet tegen. Het zijn twee kanten van dezelfde pannenkoek, hoe dun die ook is, zou onze geliefde Ellie Lust zeggen, en zo is het maar net. Uit de kast komen in een intolerante en bedreigende omgeving is altijd moedig en spannend, maar als je het doet, zal je ook veel liefde en steun ervaren. Dat is de keerzijde van de medaille, of misschien is het wel de voorkant.

Ate Vegter, 30 augustus 2019

iemand die mij papa noemt:
www.atevegter.wordpress.com/320

2 Comments

  1. Amen wou ik haast zeggen, maar bedacht dat het “het zal waar en zeker zijn” betekent en dat weet ik zo net nog nie, want wat is nou nog waar en zeker deze dagen?
    Maar je broer heeft het weer fantastisch omschreven!

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s