1539 De zwarte was

Het is woensdag en mijn vrije dag. Ik ben nog aan het nazinderen van dinsdag de doeiborrel op mijn werk. Wat was het een geweldig mooi moment. Heerlijk om het einde van een tijdperk met zoveel aardige en lieve mensen te markeren.

Woensdag is als altijd al een beetje een voorproefje van al die vrije tijd straks. Hoewel, vrij? Ik neem je even mee. Ik sta om zes uur op. Dan ga ik voor de dag begint mijn stukje doen, een stukje knallen zei de late great Ischa Meier altijd. Dan, wanneer iedereen uit bed is, ga ik het bed verschonen. Het beddengoed gaat in de was. Dat zou jij ook doen.
‘Wil je ook de zwarte was doen,‘ vraagt Lief. Ik doe ook de zwarte was. Nou ja, ik bereid het voor, want elke huisman weet dat dat niet allemaal tegelijk kan, je moet plannen en organiseren en het spel volgens de regels spelen.

Dan douchen en aankleden, de krant lezen en koffiedrinken. Dit is de vroege ochtendpauze. Vervolgens pianolessen met allemaal nieuwe impulsen en leuke verse stukken om te spelen. We kletsen over muziek in het bijzonder en het komende Sound Bites Festival in het algemeen. Dat is aanstaande zaterdag. Kom maar naar Monnickendam vanaf een uur of vijf. Het wordt vast leuk.

Boodschappen doen met ma. Een telefoontje van school: Piep is niet lekker. Of ik haar kan ophalen. We rijden langs de Binnendijk en zetten haar thuis af, halen de kerkbladen op en gaan de boodschappen doen. Thuisgekomen check ik eerst hoe het met Piep gaat. Ze knapt al wat op maar is nog niet oké. Dan buiten theedrinken met T. van G. Het is lekker weer. Ik hang de zwarte was op en doe de witte in de wasmachine.

In de loop van de middag knapt Piep weer op. We gaan samen appeltaart bakken. Zij bakt en ik help een beetje, zo gaat het eigenlijk. De taakverdeling keert steeds meer om. Ze leert het nu van mij zoals ik het vroeger van mijn moeder leerde. Sommige familiaire specialiteiten gaan vanzelf over op de volgende generatie. Dan hang ik ook de witte was op.

En zo beweegt de dag zich in een soepel ritme naar de avond. Ik wil nog wat van de Algemene Beschouwingen zien, maar ben geschokt en overdonderd door het heftige nieuws dat daaroverheen dendert, de moord op advocaat Derk Wiersum. Het is plotseling een zwarte dag. De Algemene Beschouwingen zijn vlak en vriendelijk. Iedereen is geraakt.

Vandaag is het donderdag 19 september, de geboortedag van mijn broer Wobbe, die nu alweer bijna twee jaar geleden overleed. Fijn om even aan hem terug te denken.

Ate Vegter, 19 september 2019

Het was wel een goed feest, hè?
www.atevegter.wordpress.com/339

1 Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s