1604 Kunst en vliegwerk

De dag begint onverwacht laat. Ik word pas wakker op het moment dat mijn stukje normaal gesproken al af is. We gaan sporten zonder dat ik iets geschreven heb. Zo neemt de rust en de ontspanning toe. Het grote moeten valt gewoon in slaap.

Eisso kom om half elf lunchen. Dat lijkt wat vroeg, maar wij willen om twee uur weg en ik wil ook tijd om met hem te praten en te zijn. Hij neemt de stapel bladmuziek door en begint te spelen op de piano. Dan begint hij ook spontaan te zingen. Het zijn prachtige klanken die het huis optillen. De lunch is bij Coffee & Cacao met winterse kou en pakjes voor de deur. Ik kies vanzelfsprekend voor een broodje Speeltoren, met geitenkaas, bacon en honing en Lief en Eisso kiezen ook wat lekkers. Het is leuk om weer bij te praten. We kennen elkaar al vijftig jaar.

Dan halen we Piep van school en stappen we in de Volvo. We gaan naar Museum Voorlinden, oorspronkelijk vanuit de gedachte dat we de museumkaart ook moeten gebruiken, nu we die hebben, maar juist bij dit museum is de kaart niet geldig. In het museum alleen maar nette mensen.

Het is een prachtig museum, waarbij de plek en de ruimte en de manier waarop het opgezet is je als vanzelf rustiger maakt. Laat ik het zo zeggen, ik word rustig van de ruime opzet. De vaste werken, onder andere een zwembad en een bovenmaats echtpaar op het strand spreken zeer tot de verbeelding en ook de tentoonstellingen van Louise Bourgeois en Anselm Kiefer nopen tot stilstaan en overdenken. Het voelt alsof het museum toegesneden is op het werk. De verklarende teksten met ‘zijn eigenzinnige beeldtaal en gelaagde verwijzingen’ zijn traditioneler dan het werk zelf. In de museumwinkel kopen we een boekje van Toon Tellegen voor Jorg.

Nu spoeden we ons door de spits van Wassenaar naar Den Haag en ik mag wel zeggen dat ik nog steeds meer dan gelukkig ben met de uitvinding van de TomTom. Ik vind het elke keer, en zeker als de avond valt in een grote, vreemde stad, een verademing dat iemand de weg weet.

Het weerzien is meer dan hartelijk. Het is leuk dat we hem even kunnen zien want hij woont nu in Dubai en is maar voor een paar dagen in Den Haag. We lopen door de Chinese buurt, met veel acupunctuur, massagesalons en eindeloos veel lege eettentjes en via de Bijenkorf naar een oer-Hollandse all-you-can-eat-sushitent, die door Jorg steevast een vreetschuur wordt genoemd, maar waar het toch heel gezellig is. De hoge banken geven aan je plek een zekere intimiteit en de bestellingen, die je via een iPad doorgeeft, worden snel gebracht door uiterst vriendelijk personeel uit alle windstreken. Ons jongste bediende komt uit Chongqing, een stad met acht miljoen inwoners in Zuid-China. Ze studeert nu bedrijfskunde in Enschede en werkt hier in Den Haag. Voor Chinezen is dat maar een klein stukje. Het eten is lekker maar er is ook een verzadigingspunt en dan is het fijn om een stukje te lopen. Naar huis en naar de Volvo, die ons door het donker en over snelwegen met een nu nog onoverzichtelijke hoeveelheid verschillende snelheidsbeperkingen naar Monnickendam brengt.

Ate Vegter, 22 november 2019

De Peugeot 404:
www.atevegter.wordpress.com/404

1 Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s