1605 Dat is niet belangrijk, of wel?

We keken gisteren naar de tweede aflevering van The Voice of Holland, de Stem des Volks in een modern jasje. Het is verbazend hoe spannend dat altijd is. Je kunt zelf heel goed horen of iemand een beetje kan zingen en ontroering ligt dan zo maar op de loer en dan is het ook nog de vraag hoe Lil Kleine, Ali B, Anouk en die andere gozer hun winkeltjes aanprijzen en voor wie er dan wordt gekozen.

Soms is het allemaal midden in de roos zoals vorige week bij dat meisje dat iets zong van Carole King of Carly Simon. Die zong echt de sterren van de hemel en het was ook nog de eerste keer. In ieder geval kun je behoorlijk meeleven, maar wij kijken het nooit helemaal uit want tegen tien uur moet Piep naar bed.

Meestal zetten we dan de tv uit of kijken we naar Nieuwsuur. Vaak midden in een deelname, want ze prikken die reclame altijd op een spannend moment in. Ik voel me na het uitzetten of wegschakelen altijd enorm bevrijd. Wat belangrijk was heeft geen betekenis meer.

Ik heb dat ook wanneer ik een film niet uitkijk of een boek halverwege wegleg zonder het uit te lezen. Wat belangrijk was is onbelangrijk geworden. Ik voelde precies hetzelfde toen ik met pensioen ging. Wat belangrijk was is onbelangrijk geworden. Het voelde als een enorme bevrijding.

Ik voelde dat ook toen ik in de jaren tachtig definitief uit de kerk stapte. Wat belangrijk was is onbelangrijk geworden. Eindelijk was ik echt vrij gemaakt, een kreet die wij zowel in de kerk als bij het voetballen regelmatig hoorden: goed vrijgemaakt! Nu deed dat er allemaal niet meer toe. Wat belangrijk was is voor eeuwig bevrijd. Mijn emotionele band met de kerk is er geloof ik nog steeds en ik zoek nog regelmatig in de bijbel op hoe het er echt staat, want de mensen kletsen maar naar hun oren, maar nu als belangstellende buitenstaander, buiten elk verband zal ik maar zeggen, wie oren heeft om te horen, die hore.

Natuurlijk kun je de beweging ook andersom maken, dat iets belangrijk wordt wat daarvoor niet belangrijk was. Zo ben ik sinds kort secretaris van het Waterlands Museum de Speeltoren in Monnickendam en leef ik mee met zaken waar ik vroeger langsliep. Het is een heel leuk en interessant museum en je kunt gewoon naar binnen met je Museumkaart en ook zonder ben je voor een habbekrats van harte welkom. O, kom er eens kijken, want dat was ik nog vergeten, de Sint logeert ook in het museum.

Ate Vegter, 23 november 2019

De Monnickendammer Visdagen:
www.atevegter.wordpress.com/405

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s