1658 Luisteren

Het wrede van zo’n stappenteller is dat-ie elke morgen weer op nul begint. Je kent dat misschien wel, dat je net een lekkere dag achter de rug hebt en bijvoorbeeld relatief veel gelopen en dat je dan de volgende dag weer helemaal opnieuw moet beginnen. Zo’n dag is het vandaag.

Nu zal je misschien zeggen, ja, maar Ate, je moet elke dag opnieuw beginnen, ook op de dagen dat je gisteren geen reet gedaan hebt mag je er toch de volgende dag nog wat van maken. Ja, ja, dat is natuurlijk ook zo. Dat is de andere kant van de pannenkoek. Je kunt altijd opnieuw beginnen. Eet smakelijk.

Gisteren begon ik met de sportschool. Dat lijkt heel gewoon en dat is het ook, maar ik heb iets nieuws bedacht. Ik ga nu lopend naar de sportschool. Hé ho! Ik zeg niet dat ik vanaf nu elke dag lopend naar de sportschool ga, ik zeg dat ik gisteren er voor het eerst lopend naartoe ben gegaan. Om dat ding een beetje op te jutten, dat snap je.

Het was gezellig en nuttig op de sportschool. Ik draaide mijn twee rondjes, zonder te smokkelen, dat mag wel in de krant, en zonder mij al te veel te ergeren aan het geklets van anderen, idem dito. Kortom het was best leuk en aardig en ik was al blij dat ik gegaan was, want daarmee zit ik op een moyenne van drie keer per week en dat is precies de bedoeling.

Na afloop ben ik niet direct naar huis gegaan, maar over de Vesting teruggelopen. Dat is een mooi rondje. Ik heb wel wezenloos veel foto’s genomen, dat is een beetje overdreven. Op Facebook heb ik er een rondje vesting en een rondje om de kerk van gemaakt. Dat is zoals mijn leven in elkaar zit. Op de vesting, om de kerk heen draaien. Het is niet anders.

Het zou natuurlijk wel anders kunnen, maar zodra je de vraag stelt barst het van de antwoorden. Wat zou je doen voor jezelf als? Zou je luisteren naar de ouderen, die je adviseren vriendelijk te blijven zodat de mensen je blijven volgen, of zou je luisteren naar de jongeren die je adviseren er flink tegenaan te gaan en nog strenger te worden, zodat mensen zich van je afkeren? Rehabeam, waar komt die knakker opeens vandaan, (2 Kronieken 10) deed het laatste , maar ik voel me meer thuis bij het advies van de ouderen, al hoor ik natuurlijk nog bij de jongeren. Ik de verte lacht een kraai. Nou, fijne dag maar weer. Doe het eens anders dan gisteren. Kan best. Rustig aan. Het is maar vul maar in.

Ate Vegter, 15 januari 2020

 

Op de foto: de Saksenpoortbrug

1 Comment

  1. We (jij en ik en anderen) horen al bij de ouderen, zegt men…toch raar, maar ‘men’ denkt zo. We voelen ons nog jong van geest, dat telt!!

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s