1748 Troost tv twee

Afijn, we zien Wim Kan met zijn oudejaarsconference van 1976, in de jaren van het kabinet Den Uyl, met zijn meesterlijke Den-Uylimitatie: ‘Twee dingen, moet u goed begrijpen.’ Het jaar waarin Wiegel en Van Agt al met elkaar flirten en het jaar voor 1977, waarin er onverwacht geen tweede kabinet Den Uyl komt maar het eerste kabinet Van Agt-Wiegel aantreedt, met alle gevolgen van dien. Het jaar ook waarin ik na mijn militaire-diensttijd voor vier maanden naar Israël vertrek.
Nou ja, dat voert allemaal te ver. Terug naar troost tv. Het programma sterft een roemloze dood samen met DWDD, maar Margriet vervolgt het onder de naam M-videotheek. Ook hier kunnen kijkers hun wensen kenbaar maken. We zien het komische interview van Ischa Meijer met Annie M.G. Schmidt, waarin zij vertelt over de inspiratie die ze vond bij de vooroorlogse Duitse schrijvers als Erich Kästner, terwijl ze nu geen Duits meer kan horen. Ik pak Kästner uit de kast en lees Emiel en de Detectives opnieuw. Ik meen zeker te weten dat ik dat voor mijn lijst heb gelezen, maar in mijn examenschrift staan wel ander schrijvers, maar niet Erich Kästner. Het geheugen speelt zijn eigen spelletjes.
Overigens wreekt zich hier de zwakheid van troost-tv en vergelijkbare nostalgie-programma’s. Ze vragen aan de kijker wat die wil en zenden vervolgens de hoogtepunten uit, waar de kijkers om vragen, maar de brede fundering ontbreekt. Hierdoor zien we het interview van Ischa met Annie, wat zeker niet zijn beste interview is, maar we vergeten de hele reeks interviews uit te zenden. We zenden het interview van Theo van Gogh met Pim Fortuin uit omdat ze beiden vermoord zijn, maar we vergeten – een behoorlijke selectie uit – de hele reeks prachtige interviews van Theo uit te zenden. We vergeten dat hele volksstammen in het verleden leven en daar veel troost aan ontlenen en dat het de kijkcijfers enorm zou liften wanneer we gewoon een aparte zender voor ouwe meuk zouden inrichten. Dat begrijpt iedereen, maar niemand doet het. Ja, nu het crisis is een paar uurtjes midden in de nacht en een beetje overdag, maar het echte werk zou straks na de crisis – komt er ooit nog een na de crisis? – vaste grond onder de voeten moeten krijgen zodat we altijd naar Pipo de clown, Swiebertje, Okkie Trooy en de Verrekijker kunnen kijken en het idee dat alles tevergeefs is kunnen loslaten en we in feite nooit ouder worden, hoe graag we dat ook zouden willen.

Ate Vegter, 13 april 2020

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s