1983 Honky Tonk Men

Het is een rustige avond maar mijn hoofd gonst nog na van de beelden van de dag. Ik ben met mijn vriend Sirach naar Unzipped geweest, de tentoonstelling over de Rolling Stones in Groningen. Ik ken Sirach al vanaf 1962, het jaar waarin de Rolling Stones zijn established en hun muziek is de soundtrack van ons leven geworden. Sirach en ik zijn altijd vrienden gebleven, ook toen hij een tijdje in Groningen woonde, wat nu goed uitkomt, want hij kent de stad op z’n duimpje.

De tentoonstelling Unzipped is een fantastische ervaring. Ik raad iedereen aan erheen te gaan. As tears go by. Het is alsof je hele leven een muzikale achtergrond krijgt. Dit is de basis. Je kent bijna alle beelden en nummers, maar nog nooit zijn ze zo indringend en zorgvuldig tot een groot geheel samengebald. Het is alleen maar rock ‘n roll, maar ik hou ervan.

We worden welkom geheten door een schitterende wand vol schermen waarop in een paar minuten de hele geschiedenis van de band voorbijkomt. Er komt daarna geen einde aan mijn verbazing en ontzag: de tours, de albums, de studio’s, de instrumenten, de handgeschreven songteksten en niet te vergeten de sprookjesachtige kleding, die een belangrijk verhaal vertelt. Mick Jagger zegt daarover: ‘The images you project are really important. Musicians always like to talk that it’s only about the music. It isn’t of course. It’s about what you wear, what you look like, what your attitudes are – all of these things.’ En dat zie je ook in deze tentoonstelling en in de hele geschiedenis van de Rolling Stones. De muziek is heel goed gedoseerd. Soms klinkt het alsof er boven een feestje is en dan weer zit je midden in de geschiedenis van Sympathy for the Devil. Op het eind schuiven we nog even een bankje aan, zodat we vlak voor een grote foto van de Stones kunnen zitten, maar we krijgen gelijk de bewaking op ons af: ‘Wat zijn we aan het doen, heren? Wij gaan bij jullie thuis toch ook niet de meubels verschuiven?’ ‘Dat mag best,’ zeg ik, alhoewel ik weet dat hij dan met Lief te maken krijgt, maar we staan toch maar op en zetten al gniffelend het loodzware bankje terug. Zo voelen we ons op onze ouwe dag nog even rebels als vroeger. 

Ate Vegter, 28 november 2020

Is het niet een schatje:
www.atevegter.wordpress.com/983

2 Comments

  1. Mooie reflectie mbv deze power band.
    In het interview met Charlie Watts verbaasde me het een beetje dat hij maar marginaal geïnteresseerd is in The Stones… But the music – yeah you just have to love it! Thx bro.

    Geliked door 1 persoon

  2. Heelijk dat je zo genoten hebt! Ik ga niet naar Groningen, maar geniet hier thuis en in de auto van de muziek.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s