2013 De appel in het paradijs

Lieve Sonja, ik heb je boekje gelezen. Wat schrijf je toch heerlijk! Zo vlot en gemakkelijk, alsof ik er zelf bij sta. En ik heb nog nooit een mooiere beeldspraak over de lockdown gelezen, dan in jouw boekje. Ik ga hem hier nu niet uitleggen, de mensen moeten het zelf maar lezen, maar het is een prachtig en treffend beeld.

Ik werd wel opnieuw geraakt door die ene zin die ook de zo misleidende titel is van je eerste boek, de autobiografie Je ziet mij nooit meer terug. Ik dacht net als iedereen vermoedelijk dat dat sloeg op jouzelf, dat we je nooit meer terug zouden zien op de televisie, wat gelukkig niet waar is, want heel af en toe kom je met je klaterende heldere stem nog even hier of daar zeggen wat jij er van vindt en dat moet voorlopig maar zo blijven, maar het sloeg dus op – ach nee, ook dat kan ik hier niet zonder droge ogen zomaar opschrijven. Dan moeten de mensen je autobiografie ook maar lezen.

Maar dat is allemaal niet waar ik je voor schrijf. Ik las dat je op de Mulo had gezeten, net als ik en net als mijn oom die in 1942 zijn Mulodiploma haalde en kort daarna aan kanker overleed. Ik haalde mijn Mulodiploma in 1970 en jij vermoedelijk daar ergens tussenin. Mijn oom en ik moesten voor het examen een examenschrift maken met daarin alle gedichten voor alle talen, Nederlands, Frans, Duits en Engels deden we toen nog en de proeven voor fysica moesten er ook in beschreven en nu dacht ik dat jij vast ook zo’n examenschrift hebt gemaakt en misschien heb je het nog wel ergens liggen, net als ik.

Mijn idee is om een televisieprogramma te maken met allemaal mensen die de Mulo hebben gedaan en die dan gedichten uit hun examenschrift mogen voorlezen. Dat is de kern, misschien aangevuld met muziek uit die tijd of wat dan ook, maar in ieder geval die gedichten. Het zullen mooie gedichten zijn want vaak uitgekozen door de bevlogen leraren uit die tijd en het levert een mooi nostalgisch programma op over de kracht van de Mulo en wat mensen daarmee en daarna zijn geworden. Lijkt het je wat? Jij hebt vast nog wel contacten bij BNNVARA die er iets mee kunnen.

Ik zal je verder niet storen, dan kun je weer verder aan je volgende boek of uit het raam kijken over die prachtige gracht. Fijne dag!

Ate Vegter, 25 december 2020

Je ziet mij nooit meer terug:
https://atevegter.wordpress.com/2018/08/10/1124-sonja-op-vrijdag/

Juliana en Bernhard op de tandem:
www.atevegter.wordpress.com/13

1 Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s