2019 Stampvoetend gelukkig

Het is onbegrijpelijk hoe mooi en meeslepend dit vreselijke, virale rampjaar toch nog kan eindigen, maar daarover later meer. Hoe is het jou vergaan dit jaar? Heb je je er een beetje doorheen kunnen slepen, heb je als kruidenier een goed jaar gedraaid of heb je als kroegbaas je pensioen moeten aanspreken of heb je van de nood en deugd genaakt en ben je bezig je kroeg te verbouwen? In 1614 zijn ze druk bezig heb ik gezien.

Het is een jaar van rouw, eenzaamheid en failliet geworden. Dat is te zeggen, voor velen, maar toch niet voor iedereen. Persoonlijk heb ik niet veel te lijden gehad van de pandemie en haar lockdowns, met een stukje per dag en een flinke wandeling op z’n tijd kun je het heel lang volhouden. En de beurs staat in de plus, jongens. Niet dat ik daar wat aan heb, maar het is goed voor het land en ach, de pensioenfondsen klagen altijd. Misschien is het grootste leed wel buiten Nederland aangericht waar weinig of geen overheidssteun de lasten heeft kunnen verlichten.

Maar toch eindigt het jaar mooi en meeslepend met een prachtige serie over het stampvoetende geluk van Connie Palmen en haar man Ischa Meijer: Als ik David was dan zong ik psalmen, over mijn liefste Connie Palmen. Ik laat een kaarsje walmen voor mijn liefje Connie Palmen, zo dicht hij haar regelmatig zijn liefde toe. Het verhaal en de roman van Connie zijn genoegzaam bekend en toch is het heerlijk wanneer blijkt dat iemand de moeite heeft genomen om dit genadeloze liefdesverhaal te verfilmen. Het kan misschien als miniserie van vier delen niet op tegen al het Netflix-geweld, maar ik voel mij bij het kijken intens gelukkig en ik heb nog maar twee delen gezien. Hoe zo te kunnen leven, dat moet dag en nacht een belevenis zijn. Zo op het scherp van de snede, zo overdadig aanwezig en zo filosofisch gedragen. Wat passen zij goed bij elkaar, als man en vrouw zou ik bijna zeggen. Stampvoetend gelukkig waren ze, zegt Connie er zelf over. En ook: ‘De meest onverdraaglijke waarheid is de waarheid van de dood. Ik denk dat de onverdraaglijke waarheid van de dood de basis is van al onze leugens.’ En van alle religies zou ik daar graag aan toevoegen.

Je hebt nog twee dagen, vanavond en vrijdag, om te kijken, maar je moet eerst deel 1 en 2 zien, dus ik hoop dat je dat al achter de kiezen hebt of anders beschikt over uitzending gemist, want je mag dit eigenlijk niet missen. En ga het boek lezen. Het is prachtig, ontroerend en hartverscheurend. Fijne dag.

Ate Vegter, 30 december 2020

Lees verder – Een platenspeler van geluk:
www.atevegter.wordpress.com/19

6 Comments

  1. Dan kan ik ook niets sturen, of wel,……nou ik zie wel,…..
    die titels van die boeken van Conny Palmen kon ik niet goed lezen, kun je die nog een keer duidelijk geven….please?

    Geliked door 1 persoon

  2. Wat leuk dat jij het ook zo ervaren hebt en dan nog zo mooi in je stukje weet te verwoorden. Al vanaf haar eerste boek fan van Connie Palmen, en in hetzelfde dorp opgegroeid.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s