2049 Monnickendam bij nacht

Het is stil op straat. De mensen lopen met hun koffie van de keuken naar de kamer of misschien al met een glaasje wijn. Af en toe loert er iemand door een spleetje in de mooie dichte gordijnen, maar ze zien niemand lopen. Daar was het even om te doen, om te zien of iemand, maar er is niemand die het waagt. We durven hier in deze prachtige stad nog niet eens een heerlijke sushimaaltijd van de Four Seasons na negen uur te bestellen, terwijl dat technisch wel zou mogen, maar ja, de besmettingsgraad hè, die moet omlaag en als hij nou als eerste in Monnickendam onderaan de landelijke cijfers bungelt, dat zou toch mooi zijn.

De laatste keer dat ik in het donker buiten was, was afgelopen zondag toen ik met en voor Piep patat ging halen en een kaassoufflé, want we eten sinds 1 januari geen vlees meer, maar dat is een ander verhaal. Het was ongeveer half zeven en het was toen al uitgestorven, dus aan ons Monnickendammers zal het niet liggen als de besmettingsgraad…

De allerlaatste keer dat ik ’s avonds in het donker buiten was, was gisteravond toen ik nadat de duisternis over de stad gevallen was nog even een rondje Vesting ging wandelen samen met Lief. We komen aardig wat mensen tegen die er ook allemaal nog even uit willen voordat het niet meer mag, maar het is wel een totaal andere ervaring als gedurende de eerste lockdown. Toen ging iedereen angstvallig opzij om elkaar in het gras te passeren, daarbij ruim anderhalve meter tussenruimte beschikbaar houdend zodat geen enkel virus het in z’n stekelige kop zou halen om over te springen. Nu is dat totaal anders, Niemand gaat nog echt opzij. Sommigen gaan een beetje aan de kant en anderen blijven rustig naast elkaar lopen. Ik zal daar geen kwalificaties aan hechten want wie zonder zonde is werpe de eerste steen.

O sorry, dat had ik misschien niet moeten zeggen in deze onrustbarende dagen, waarin elke onvolgroeide poliep meent zich met zijn tentakels te moeten vergrijpen aan de spullen van een ander. Bacillen zonder trommelvliezen zijn het.

Goed, terug naar binnen, daar zitten de oprechte Monnickendammers inmiddels gebogen over de keukentafel, intens speurend naar een oplossing voor de puzzel die voor hen ligt, een eenvoudig kaartje van het Galgeriet, zonder straatnamen. Die mogen we namelijk zelf kiezen. Doe je mee? Het wordt vast leuk! Fijne dag! Blijf binnen!

Ate Vegter, 26 januari 2021

Het grind knerpt harder dan ooit:
www.atevegter.wordpress.com/49

1 Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s