2071 GOLDEN EARRING forever

When the bullit hits the bone

Golden Earring is voorbij. George Kooymans heeft ALS en zal nooit meer kunnen spelen, laat staan optreden. Zonder Kooymans geen Golden Earring. Ik vraag me af of hij nog wel kan zingen, maar voel dat de vraag alleen al ongepast is. Hoe vaak heb ik ze eigenlijk zien optreden, horen optreden bedoel ik, zodat horen en zien je verging?

Mijn herinnering laat me in de steek maar ik voel dat ik ze ooit in de oertijd een keer live gezien heb in Renesse. Ik zie het podium met de zwarte boxen voor me, ik voel het zweet en de herrie, meer nog dan ik het hoor, maar ik weet niet meer wie er spelen. Als zij het geweest waren, was ik het niet vergeten. Verder heb ik ze op het strand van Scheveningen gezien, in de Ziggo Dome en in Carré, maar eerlijk gezegd ben ik meer van het thuis plaatjes draaien dan van de live concerten. De ruig bebaarde oude jongeren die ik bij het optreden in Carré elkaars tattoos zie bewonderen hebben de Earring vast wel tientallen keren gezien.

Ik ben meer van de oude tijd, eenvoudig te dateren van On the Double, via Eight Miles High tot aan de elpee Golden Earring (Wall of Dolls) met Back Home. Ik schrik me dood als ik die elpee voor het eerst opzet en dat nummer hoor: wég is de melodieuze George Kooymans sound van Song of a Devil’s Servant en het drama van Everyday’s Torture. Weg is de eenvoudige pijn van het definitieve afscheid van The Grand Piano en de levensvraag die ons allemaal bezighoudt: Where will I be (when the sun won’t shine anymore)? Het zijn mijn twee favoriete bijna onbekende nummers. Van de grote hits kies ik voor de Twilight Zone in plaats van Radar Love, maar ik kan natuurlijk ook niet zonder het opgewekte intro van Sound of the screaming day en al helemaal niet zonder al die mooie liedjes, want dat zijn het, van On The Double: Judy o Judy (I’m loving you), Angelina (Angelina, it’s me my love, finally found out I can’t live without your love), Murdock 9-6182 (Do you remember how she was looking, the first time you saw her nude?), en voor als het weer uit was met je meisje: Just a little bit of peace in my heart  (I catch a branch, and I break it in my hands, like you broke my heart, oh I still can’t understand, no mysterious mixture can heal the wound you’ve made, only time will bring peace to me, now I just hate), The sad story of Sam Stone (but girls, don’t you worry, there’ll be other Sam Stone’s), Time is a book, Mitch Mover (strange little character, that’s what he is, keeps collecting butterflies and bees, and things like that, you know) het huiveringwekkende God bless the day (and our food, and the weapons of the enemy in the neighbourhood) en het allermooiste van alles: The Grand Piano, ik zei het al. Ga daar maar eens voor zitten.

O ja, ik heb ook hun eerste elpee, Just Ear-rings, waar de naam van de groep als The Golden Ear-rings op staat en dat brengt mij ten slotte op een van mijn eerste ingezonden brieven aan de Volkskrant op 26 juli 1987, waardoor mijn naam naast die van George Kooymans in de krant staat.

O, zoete tijd
voorbij, voorbij
een eeuwigheid

Ate Vegter, 17 februari 2021

The Grand Piano:
https://www.youtube.com/watch?v=B3_OiC_21y8

Wat zijn de vijf nummer 1 hits van Golden Earring?
Waar is de Golden Earringstraat?
Golden Earring, your name echoes in the air… welk nummer?

Nog een mooi stukje over oom Bram, ook uit die tijd:
www.atevegter.wordpress.com/71

 

6 Comments

  1. Ik ken al hun nummers niet (gebeurde meest toen ik ‘afwezig’ was). Maar de vraag die me boeit is deze:

    Droeg een van hen ooit geregeld een ‘golden earring’? Want dat zou je wel verwachten!

    (En was toen wellicht nog niet zo ‘in’ als nu)

    Geliked door 1 persoon

    1. Nee, ze heetten eerst The Tornado’s, maar kwamen er toen achter dst er in Den Haag al een groep was die ook zo heette en ze hadden een liedje dat heette Golden Earrings en tien werd dat de naam van de groep. Peggy Lee zingt dat liedje nog op Spotify’s Je kunt op spotify makkelijk alles van golden Earring beluisteren krijg je wel energie van. Ik hou meer van de oude periode die was lieflijker en romantischer

      Like

  2. Voorbij, wat erg voor George Kooymans, maar wat een ‘broederschap’ tussen alle leden van de band! Gelukkig kunnen we nog naar hun muziek luisteren.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s