2130 Potok en Shtisel

Het is misschien toeval maar ik lees momenteel Omzwervingen van Chaim Potok, terwijl ik ook kijk naar de serie Shtisel. Potok vertelt in Omzwervingen over de geschiedenis van het Joodse volk, waarbij hij begint voor de schepping als ik het zo mag zeggen. Door hem realiseer ik mij dat het scheppingsverhaal veel jonger is dan het begin van de geschiedenis van het Joodse volk.

Het beslaat ook veel meer tijd dan ik mij ooit heb gerealiseerd. Het boek Genesis beslaat vanaf de woorden ‘In den beginne’ tot en met de dood van Jozef een periode van ca 2360 jaar, terwijl het boek Exodus, over de uittocht uit Egypte, slechts een periode van 145 jaar beschrijft. Ook het door de joden niet erkende Nieuwe Testament omvat maar zo’n 70 jaar. Ik heb dat uit Chronologie van de Bijbelse Geschiedenis, een schitterend geïllustreerd tijdlijnboek, wat ik niet kon laten liggen toen we voor het eerst weer mochten winkelen bij de Noppes.

Wat ik verder interessant vind bij het lezen van Potok is dat hij een voor mij zeer vertrouwd verhaal vertelt vanuit een ander perspectief. Ik heb in totaal zo’n 3200 uur in de kerk gezeten, dat zijn evenzovele gereformeerde preken, circa 520 uur ben ik naar de jeugdvereniging geweest en ik heb ongeveer 200 uur catechisatie gevolgd, ik sta er zelf ook versteld van, maar dat hele verhaal werd voortdurend belicht door de ster van Bethlehem. Potok laat nu het licht van de Menora schijnen en dat laat totaal andere gebruiken en rituelen zien.

Hetzelfde overkwam mij bij de serie Shtisel, die ik van harte kan aanbevelen. Het verhaal gaat over een orthodox joodse rabbijn Shtisel en zijn zoon. Ik moest erg wennen aan de kleding en de haredi gebruiken en rituelen, maar werd ook geraakt door de taal, Hebreeuws en Jiddish, en de omgeving van Jeruzalem. Juist ook omdat ik vier maanden in kibboets Lahav heb gewoond voelt het vertrouwd. Ik ken het land van de kleine nederzetting, maar de orthodoxie van haredi is mij minder bekend, al kom ik zelf ook uit een de orthodox gereformeerd-vrijgemaakte hoek, waardoor ik er wel affiniteit mee voel. In de wereld, niet van de wereld, zeiden wij.

Afijn, als je er aan gewend bent, wordt het al snel normaal en kun je er ook waardering voor opbrengen en dan heeft de serie zich inmiddels ontwikkeld als een ingewikkeld verhaal over gewone mensen met hun liefdes, hun opvattingen, hun tekortkomingen en hun talenten. Een prachtig, sober en toch rijk verteld verhaal. Ik kan er erg van genieten en zie vele parallellen met mijn eigen leven met leuke mensen, lastige types, principiëlen en vrijdenkers, avonturiers en kunstenaars, harde werkers en slome duikelaars, daders en slachtoffers, ruimhartigen en lepe stiekemerds, romantici en Schriftgeleerden, rabbijnen en onverschilligen. Een zeer aanbevelenswaardige serie met mooie plotwendingen en Potok is altijd mooi om te lezen.

Ate Vegter, 11 april 2021

lichtfeesten in donkere dagen:
www.atevegter.wordpress.com/130

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s