2156 Dodenherdenking

Het verbaast mij soms dat ik maar acht jaar na de oorlog geboren ben. Vanaf nu zit je dan in 2013, dat is nog niet lang geleden. Nog acht jaar verder verhuizen wij in 1961 van Apeldoorn naar Rotterdam. Vanaf die tijd herinner ik mij de jaarlijkse dodenherdenking. Eerst moet de vlag, waarmee we net nog Koninginnedag gevierd hebben, halfstok gemaakt worden. Meestal doet mijn vader dat, maar soms mag ik hem helpen en later doe ik het vaak zelf en haal ik de trap om de vlag in de houder boven het voorkamerraam te plaatsen. De vlag halfstok geeft mij altijd een sterk gevoel van verbondenheid. Om acht uur zijn we twee minuten stil. In de eerste jaren staan we voor het raam, we kijken naar het verkeer op de Ringdijk, of iedereen wel stilstaat. Later zitten we voor de televisie.

Er zijn voorover ik weet in onze directe familie of vriendenkring geen oorlogsslachtoffers gevallen. De oorlog is in Groningen misschien wel minder heftig dan in Holland. Ik ken maar een paar verhalen. Mijn vader die in zijn bakfiets koffie smokkelt terwijl hij een agent wijsmaakt dat het doodskoppen zijn. Als ik koffie zeg geloof je het ook niet, zegt hij tegen de politieman. Als vertegenwoordiger smokkelt hij wel vaker spullen van waar het is naar waar het nodig is.

Mijn moeder vertelt vaak het verhaal van het Fordje dat alle oorlogsjaren in de garage heeft gestaan en in 1945 alsnog door de Duitsers in beslag genomen wordt. En soms vertelt ze het verhaal van het monument van Marum, over de zestien mannen die als represaille door de Duitsers geëxecuteerd worden. Het monument staat voor het oude kerkje op de begraafplaats waar mijn grootouders begraven liggen. Ik ben er pas nog geweest. *)

In de jaren dat ik in Amsterdam woon ga ik zo vaak mogelijk naar de dodenherdenking op de Dam, soms al in de middag om te kijken naar de opbouw en de voorbereiding, om er nog dichterbij te kunnen zijn. Sinds ik in Monnickendam woon gaan we jaarlijks naar de dodenherdenking bij het monument voor de Grote Kerk. **) Ook vandaag staan we in gedachten bij het monument.

Ate D. Vegter, 4 mei 2021

www.atevegter.wordpress.com/156

 

*) Als vergelding tegen de april-meistakingen werden op 3 mei 1943 zestien inwoners van Marum opgepakt: Berend Assies, Geert Jan Diertens, Jan Doornbosch, Karst Doornbosch, Johannes Glas, Albert Hartholt, Andries Hartholt, Dirk Hartholt, Hendrik Hartholt, Eeuwe de Jong, Friedrich Ludwich van de Riet, Gerrit van der Vaart, Sibbele de Wal, Jelle van der Wier, Steven van der Wier en Uitze van der Wier. Zij werden op de Duitse radarstelling Trimunt bij Marum gefusilleerd. Zij werden begraven bij de kerk van Marum.

 

**) Het ‘Monument voor Britse Militairen’ is een propeller met drie gedenkstenen van natuursteen en brons. Het gedenkteken is 2 meter hoog, 2 meter breed en 80 centimeter diep.
Het monument is opgericht ter nagedachtenis aan de omgekomen bemanning van drie RAF-vliegtuigen die in 1941 en 1942 bij Monnickendam zijn neergestort.

Het burger oorlogsmonument herinnert de inwoners van Monnickendam (gemeente Waterland) aan de Tweede Wereldoorlog en 25 omgekomen medeburgers.

 

 

2 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s