2240 Leegte

De natuur en ik hebben niet echt een sterk ontwikkelde wederzijdse band. Ik bedoel, ik weet mijzelf onderdeel van de natuur en dat gaat prima. Ik eet lekker en ik poep goed, ik slaap gemakkelijk in en ik word nog steeds wakker, ik geniet van het leven, ik adem vrij en zo nodig kan ik ook nog verbonden ademen. Ik vind het niet erg om ouder te worden, ziek te zijn of dood te gaan. Alles heeft een begin en een einde. Dat is het probleem niet.

Maar over het strand lopen en een relatie met de zee voelen, meegaan in het ritme van de branding, ach nee. De wind in mijn haren voelen vind ik nog wel lekker en ik geniet ook van de verschillende structuren van zand: mul, grof, nat, pijnlijke steentjes, lekker warm, maar veel verder gaat het niet. Ik zie hier elke dag gasten met een harkje naar het strand gaan om een paar uur later met een mandje vol mosselen en oesters terug te komen. Oesters vind ik wel lekker, maar van mosselen ga ik over mijn nek en bovendien, wanneer ik over datzelfde strand loop, zie ik alleen maar lege schelpen. Nog geen krabbetje, geen zeester, niks, ja zo’n gast die met z’n kont omhoog eindeloos diep zit te graven om de natuur van haar leven te beroven.

Goed, we gaan naar het strand en soms ook naar de stad. Gisteren zijn we naar La Guérinière geweest, op zoek naar de beroemde molens van Noirmoutier. Na een lange wandeling door de duinen zien we ze gezellig naast elkaar staan, wat mooie plaatjes oplevert. Dan is er in het stadje een leuke brocante rommelmarkt, waar Lief dezelfde antieke Franse koffers aantreft die we al hebben en ze wijst mij op een Mariabeeldje, zo mooi gesneden dat ik het niet kan laten staan, maar ook niet mee wil nemen zonder af te dingen.

Het zijn de mooiste momenten van de vakantie en vanaf het aanrecht glimlacht ze ons nu al zegenend en biddend toe. Ik had niet gedacht dat ik ooit nog zo gevoelig zou worden voor de katholieke bevindelijkheid, maar we hebben ook al een kruisbeeld boven de wc hangen, dus wie weet waar we nog terecht komen. Met religie heb ik gevoelsmatig en ook getalsmatig meer dan met de natuur, maar ze manifesteren zich beide in de vakantie. Dat is het mooie van leegte. Er kan iets in.

Ate M. Vegter, 26 juli 2021

Politie. Een moordverhaal:
www.atevegter.wordpress.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s