2251 Oost west

Het zal nog wel even duren voor dat alles weer helemaal normaal is. De eieren zijn nog Frans en de havermout is nog met spelt en de stapel ongelezen kranten concurreert in dikte met de oude kranten, maar we hebben onszelf digitaal goed bediend. De zon schijnt over het grasveld, waar god zij geprezen geen caravans op staan en dat ik straks ga maaien. Een nieuwe dag is aangebroken, een dag zo gewoon als alle dagen bedoeld zijn en wat helemaal goed gaat zolang iedereen er met z’n vingers afblijft.

Gisteren zijn we eindelijk thuisgekomen, na een eindeloos verblijf van drie jaar op Franse campings. Ons hele leven stond krom van het bukken naar onhandige plekjes en mijn armen trekken nu langzaam bij van het water halen. Hoe zuidelijker, hoe verder het water, vraag maar aan de Afrikanen.

Gistermiddag heet de caissière van de Deen mij welkom terug in Monnickendam. Zij heeft onze avonturen op de voet gevolgd en is zichtbaar opgelucht dat het allemaal goed is afgelopen. ‘s Avonds krijgen we de familie op bezoek ter gelegenheid van Pieps dertiende verjaardag en de grote vraag is of Bram niet al te dominant zal zijn in dit gezelschap. Hij is aanwezig zoals altijd, maar kletst zich er met rappe tong en veel charme altijd goed uit. Hij verhaalt over onze vroegere ruzies en ik verzuim te zeggen dat ik het daarom zo pijnlijk vond dat hij ging emigreren, net toen wij beter met elkaar konden opschieten. Het heeft ook geen zin om er later nog eens op terug te komen, en ik vraag me af of ik er wel over kan schrijven, maar dan bedenk ik dat ik juist daarom ben gaan schrijven, om voor mij belangrijke dingen te noteren, zonder dan iemand er gelijk een grapje over maakt.

Het is een gezellige avond met veel energie en genoeg vis voor de poezen en we nemen hartelijk afscheid en hopen dat we elkaar nog snel een keer zien.

Ate Vegter, 6 augustus 2021

P.S. Klikt iemand wel eens op onderstaande link? Het is een directe toegang tot verhalen van 2000 dagen geleden, die de meesten van jullie nog niet gelezen hebben. Grijp je kans!

De jaren zestig:
www.atevegter.wordpress.com/251

2 Comments

  1. Hele mooie en eerlijke weergave. Las op jouw uitnodiging ook #251. Over de Wonderjaren – hoe is zo veel verandert in zo weinig tijd; we praten over een mensenleven…
    Mooie reflecties Ate, en ik kan niet anders dan trots en blij zijn op en met een broer die schrijft.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s