2267 Het goede

De deelronde is afgelopen en Confuus laat zich van zijn kussentje op de matras glijden. Languit ligt hij nu lekker lui op z’n zij terwijl Willy Wally toekijkt: ‘Blijf je hier liggen?’ ‘Nee, maar ik moet even alles laten bezinken. Ik begrijp er eigenlijk geen bal van wat ze zegt, terwijl het aan de andere kant glashelder is. Bovendien is het wel lekker om je zo midden in de zaal even te laten gaan en je tot in het oneindige uit te rekken. Snap jij het wel een beetje?’ ‘Nou ja, snappen is een groot woord, maar ik begrijp wel waar ze heen wil. Het probleem met dat soort wijsheden is dat het in je hoofd allemaal wel kan landen maar dat het in het leven van alledag nog een hele klus is.’ ‘Precies, dat heb ik nou ook, maar laten we toch maar opstaan en even een kopje thee scoren, dat praat wat gemakkelijker.’

Even later zitten ze zoals bijna elke dag aan het water hun thee te drinken. Confuus hervat het gesprek: ‘Weet je, wat ze zegt is heel eenvoudig. Het goede doen betekent liefdevol zijn voor iedereen en wijs zijn betekent dat je begrip hebt voor alles.’ ‘Ja, dat klinkt nog niet zo ingewikkeld,’ zegt Willy Wally, ‘Liefde is goed en begrip hebben is wijs, tering man, wat simpel.’ ’Ja, zo eenvoudig is het, Wally. Dat we dat nooit eerder hebben ingezien. Zo kan je toch in een uurtje heel wat opsteken, maar ik vraag me wel af waarom ik dan zoveel boosheid voel, die er bij het minste geringste uitfloept als een paling uit een emmer snot. Hoe kan iemand daar begrip voor hebben?’

Willy Wally denkt na en zegt dan: ‘Kijk Confuus, als het echt zo simpel is dan zitten we hier niet met 37 man in een kringetje. Dan hebben we dat allemaal niet nodig en kunnen we gewoon vrij en blij verder leven. De hele wereld komt op je af als een duizelingwekkende donderslag en het is voor iedereen weer anders, hoe je daarmee omgaat. Maar over boosheid las ik laatst in een boek van Adriaan van Dis een aardig stukje. Dat boek heet Ik kom terug en gaat over z’n moeder. Hij probeert alle verhalen nog uit z’n oude moeder te peuren terwijl zij alleen maar dood wil en hem steeds om pillen zeurt. Zij is ook boos en dan zegt hij dat ze die boosheid moet loslaten anders kan ze niet in vrede sterven.’ ‘Ja, dat is natuurlijk wel gemakkelijker gezegd dan gedaan, maar d’r zit wat in. Hoe heet dat boek?’ ‘Ik kom terug.’ ‘Hm, ik kom terug, dat lijkt mij ook wel wat. Ik dacht eerst ik ben lekker weg wanneer ik doodga, maar ik herzie mijn standpunt. Jullie zijn nog niet van mij af. Let op mijn woorden Wally, ik kom terug, net als de moeder van Adriaan!’ Willy Wally schiet nu in de lach: ’Nou, laten we dan maar gauw naar binnen gaan, want daar moet ik me wel even op voorbereiden, dat jij gewoon weer terugkomt.’ ‘Je zal het zien, er is geen misschien,’ verzekert Confuus hem, terwijl hij Willy Wally diep in de ogen kijkt, want oogcontact lijkt hem de laatste tijd steeds belangrijker.

Ate Vegter, 22 augustus 2021

Pech onderweg met Mensje van Keulen:
www.atevegter.wordpress.com/267

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s