2276 De cabaretier

De deelronde is nog maar net afgelopen of Willy Wally staat op en loopt naar de theetafel. Hij schenkt twee glazen in, draait zich om en zegt zo zacht mogelijk, maar wel duidelijk articulerend en de theeglazen omhoog houdend met een kleine beweging naar links zodat Confuus ziet wat hij zegt: ‘Kom, we gaan naar buiten. Ik moet je iets vertellen.’ Gelaten staat Confuus op. Hij heeft het niet zo op die snelle acties van Willy Wally zo vlak na een deelronde, maar er is wel altijd genoeg te bepraten en hij vindt het ook gezellig om samen met zijn vriend een kopje thee te drinken.

Ze lopen naar buiten waar het nazomerweer het nog net toelaat om zonder jas in het gras te zitten bij de grote vijver. Willy Wally steekt direct van wal: ‘Weet je wat het is met dat loslaten. Het is gewoon verdomd moeilijk. En dan kan ze wel zeggen dat het veel oplevert, maar het is wel iets waar je niet zomaar mee klaar bent. Wat vind jij eigenlijk van wat ze zei?’ ‘Hoe bedoel je Wally, ze heeft zoveel gezegd.’ ‘Oké, ik zal het nog even samenvatten, maar kort. Ze zei als je een beetje vergeeft en loslaat, krijg je een beetje vrede, als je veel loslaat krijg je veel vrede en als je alles laat gaan krijg je ook alle vrede in je hart.’ ‘O ja, nou weet ik het weer. Wat is daar mis mee dan?’ ‘Maar Confuus, jongen! Denk na! Het kan toch niet zo simpel zijn? Ik probeer al mijn hele leven van alles los te laten en het is nog steeds een puinhoop.’ ‘Lieve Wally, ik wil niet bijdehand doen, maar je moet het niet proberen, je moet het echt doen, loslaten is een proces dat je hele leven doorgaat. Maar misschien is dat loslaten niet zo jouw ding. Niet elk advies is voor iedereen geschikt. Dat is ook niet erg.’ ‘Hoe bedoel je, niet mijn ding? Wat doe ik hier dan?’

‘Ik zal je een oud verhaal vertellen, wat ik ooit ergens las. Er was eens een man, die ging naar de psychiater en zei: “Dokter, ik weet niet wat het is, ik heb hartstikke leuk werk en ik doe het met plezier, maar zodra ik thuiskom, voel ik me depressief en nutteloos. Ik slaap slecht, kom met moeite mijn bed uit en ik kan niet wachten tot ik weer naar mijn werk ga. Alleen daar voel ik me gelukkig.” “Tja,” zei de psychiater, “misschien moet je wat meer ontspannen en niet zo gefocust zijn op je werk. Er staat een hele goeie cabaretier in Carré, die speelt elke avond voor volle zalen. De mensen lachen zich slap en vergeten hun sores. Ga daar eens heen. Daar zal je van opknappen.” De man aarzelde even en zei toen: “Dokter, ik bén die cabaretier.”

Ate Vegter, 31 augustus 2021

Johan Cruijff:
www.atevegter.wordpress.com/276

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s