2282 Sport in Beeld

Terwijl Lief en Piep in de woonkamer naar een romantische film kijken, heb ik mij teruggetrokken in de werkkamer, waar ik op de laptop naar het voetballen kijk. Ik heb dat nog niet zo lang geleden ontdekt, dat je ook heel gemakkelijk televisie kunt kijken op de MacBook Pro. Heel handig tijdens het koken, wanneer je om zes uur toch het journaal wil zien en niet weg wil bij de boontjes (woensdag: boontjes, krieltjes, kaassoufflé) en ik kom er min of meer toevallig achter dat je hier naar Oranje kan kijken. We hebben ook een tv op de slaapkamer, maar ik hou niet van tv kijken in bed, net zo min als van ontbijt op bed. Het enige wat ik in bed graag doe is lezen en slapen, maar dat terzijde.

Goed, omdat we zo belabberd spelen is elke wedstrijd spannend tegenwoordig en het duurt dan ook nog behoorlijk lang voor we tegenover Montenegro het eerste doelpunt scoren uit een penalty. De Montenegrijnen zijn razend want hen is kort daarvoor een strafschop onthouden, maar met woede bereik je niks, dat heb ik zelf inmiddels ook wel geleerd, al blijft het zeuren. Het wordt uiteindelijk toch een fraaie 4-0 en iedereen lacht en het zal niemand verwonderen dat ze dinsdag met zoveel zelfvertrouwen, onder het motto die pakken we ook wel even, opnieuw ingemaakt worden door de Turken, waarmee het hele WK gelukkig van de baan is want de arbeidsomstandigheden zijn in Qatar wel om over naar huis te schrijven. Maar dat is allemaal van later zorg.

Nu moet ik nog verzinnen hoe ik de Grand Prix van vanmiddag kan volgen. Ik vermoed dat het online wel te doen is en anders is het jammer. Ik vind het onbegrijpelijk dat zo’n groot evenement achter een betaalmuur zit, maar goed. Ik behelp me graag met de Grand Prix van 1963, met nog echte sigarenauto’s en klinkende namen als Jim Clark, Graham Hill en Bruce McLaren, wie is er niet groot mee geworden? Jim Clark wint en op de negende plaats komt onze eigen Carel Godin de Beaufort binnen, die een paar jaar later zo smartelijk zal verongelukken.

Het commentaar van Fred Racké is wel om te zoenen: ’Het vertrek is als steeds bijzonder enerverend voor de oren’ en even later: ‘Daar gaat Jim Clark, liggend in de Lotus als lag hij thuis op de sofa, maar dan met de gemiddelde snelheid van 160 km per uur.’ Iedereen loopt ook rustig langs de baan, geen vangrail of niks en ze verdwijnen in de duinen gewoon uit beeld, maar het is gemoedelijk en er is een winnaar die prompt door iedereen omcirkeld wordt en als held binnengehaald. Het zijn andere tijden, maar er is niets veranderd.

Ate Vegter, 5 september 2021

Wat niemand weet:
https://atevegter.wordpress.com/2016/04/01/282-this-goes-viral/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s