2318 Scannen bij Antoni

Omdat er ook bij de tweede scan contrastvloeistof moet worden ingespoten hebben ze het infuus laten zitten. Het lijkt mij ook handig wanneer ik tussendoor honger krijg en er alleen sondevoeding beschikbaar is. Zo ben ik op alles voorbereid, maar toch kom ik te laat voor de eerste scan. Dat zit zo.

Eerst moet ik radioactieve rommel laten inspuiten. Dat is het moment waarop het infuus gezet wordt. De radioactieve vloeistof zit in een loden kokertje ter bescherming van de verpleegkundige. Het gaat gemakkelijk. Nu moet ik drie uur wachten, zodat ik helemaal radioactief ben. Ik weet nu zelfs in het donker de tijd. Ik mag naar huis, maar ik moet bij andere mensen uit de buurt blijven en mag geen kinderen of zwangere vrouwen op schoot nemen. Wel kunnen we de boot uit het water halen en omgekeerd op de steiger leggen. Inmiddels is hij al verkocht. We zetten samen ook de door mij gebeitste minibieb weer op straat, die ik opnieuw mag beladen met mijn meesterwerken. Alles gratis en voor niets. Dan vraagt Piep of ik haar nog naar schilderles kan brengen in Volendam. Het gaat net niet, maar ik doe het toch.

En zo ben ik vijf minuten te laat voor de eerste scan, de botten. Maar juist omdat ik te laat ben mag ik direct doorlopen en komt alles in een stroomversnelling. Het gaat vloeiend. Ik droom weg in de ronde trommel van Siemens en lees alle waarschuwingen om mij heen. Ik blijf zo stil mogelijk liggen en laat mijn ogen dichtvallen. Het lijkt op het maken van een foto begin vorige eeuw. Dan is het klaar en mag ik naar de volgende wachtruimte voor scan twee. Omdat ik mij al had aangemeld kan ik ook hier gelijk door: ‘Bent u al zover, meneer Vegter?’ Ik ben altijd zover en we maken het gezellig. Er hoeft nu niet opnieuw geprikt te worden en ik schuif zo de wasmachine van Toshiba in. Vorige keer stond er nog een Philips, maar ook Antoni moet vooruit en met Japanse precisie worden er digitale plakjes van mijn weke delen gesneden. Wij hadden vroeger ook zo’n snijmachine in de keuken onder het opklapbare, blauwe aanrecht waardoor je precies kon zien hoe de geaderde boterhamworst er van binnen uitzag. In principe is dit hetzelfde, maar dat terzijde.

Ik val een paar keer bijna in slaap en schrik wakker zonder te bewegen. Als het moet kan het allemaal. Dan schuif ik naar buiten en mag ik mijn juwelen van Apple weer omdoen. Op weg naar huis kom ik in een lange file terecht, maar ik ben inmiddels volledig ontspannen en bovendien gaat het nog een stuk sneller dan de Toshiba 22130. Fijne dag!

Ate Vegter, 11 oktober 2021

http://www.1001gedichten.wordpress.com

6 Comments

  1. Wat een ‘gedoe’ allemaal Ate, maar fijn dat er moderne middelen zijn die jouw gezondheid en ziekte bijhouden.
    Wanneer uitslag? En verandert je medicijnen of behandeling?

    Sterkte en liefs ♥️

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s