2329 DekaMarkt, huh?!

Op de middelste dag van de week bezorgen we Ons Streekblad. Vandaag is dat nog een hele toer want het regent behoorlijk en we willen ook nog op pad, een paar dagen weg. Groningen en Maastricht zitten al vol en Nijmegen, daar wil toch niemand meer heen met al die straatvechters. Steun Bruls in zijn strijd tegen het vandalisme! Het zijn geen supporters, het zijn vandalen! Zo komen we uit in het lieflijke Zutphen, wat ik nog ken uit de tijd, dat ik er met mijn vader klanten bezocht als de Spar en de Kijkgrijp, zoals de DekaMarkt vroeger heette.

Het regent maar zelden de hele dag. Ooit heb ik dat een keer uitgezocht, toen ik zelf in de buitendienst werkte. Ik kwam op ongeveer zes dagen in het jaar dat het de hele dag regent. Tegen twee uur valt het droog en met gevulde fietstassen spoeden we ons naar de Cornelis Dirkzlaan. We doen het nog steeds met z’n drieën, waardoor het behalve werk ook family bonding is en gezellig.

Deze week bezorgen we ook de folder van de nieuwe DekaMarkt: Het vertrouwde van D’EEN en al het voordeel van de Ander is hun slogan. Hm, ik weet niet. Plotseling sta ik paf wanneer ik midden op de stoep hun beeldmerk zie in licht gebeiteld grijs met een pijl in de richting van de winkel. Mag dat zomaar? Betalen ze daarvoor aan de gemeente? Ik vind het persoonlijk nogal oogvervuilend, want ik wandel graag zonder ergens aan te denken en dan slaat zo’n logo je wel in het gezicht. Ik kom er nog een tegen, terwijl iedereen hier weet dat de DM in het oude pand van de kleine Deen zit.

Maar goed. Alles is bezorgd en we fietsen snel naar huis, want inmiddels regent het weer. Ik roetsj de Niesenoortsburgwal af en trap plotseling op de rem. In mijn ooghoek zie ik links een van onze tuinstoelkussens in de sloot liggen. De wind blaast waarheen hij wil. Het is nog geen Barendrecht, maar toch. Ik stap af en probeer het uit het water te vissen, maar het ligt te ver weg. Ik rij naar huis en pak uit de buitenkast een grijper om plastic afval mee op te ruimen en daarmee laat het zich makkelijk vangen. Samen lopen we terug naar huis, waar ik het kussen in de tuin druipend over een stoel drapeer. Fijne dag!

Ate Vegter, 22 oktober 2021

in de verte zie je Tommy op de steiger zitten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s