2367 Dichter van Waterland

Het grappige is dat ik bij de titel van dit stukje per ongeluk tikte Dochter van Waterland, maar dit gaat niet over Piep, onze onvolprezen dochter van Waterland, maar over de dichter zelve. Het overvalt je natuurlijk, maar dat begrijp ik. Het overviel mij ook en dat was precies de bedoeling.

Het is al de hele dag gewoon zaterdag, met ’s morgens de kranten en ’s middags een ritje naar Artis, waar Piep en Dassie op schilderles zitten en inmiddels de hele beestenboel wel in hun penseel hebben zitten. Wij gaan een hapje lunchen bij Café Koosje, een van de leukste cafés van Amsterdam. We worden keurig gecheckt op onze code en genieten in alle rust van elkaar en de lekkere bammetjes met soep. Ondertussen begint het wel steeds drukker te worden en voelen we ons steeds onbehaaglijker. We gaan weg en wachten in de auto op de kinderen. Daarna is er een mooie lege middag die we naar eigen inzicht kunnen verniksen en aan het eind van diezelfde middag testen we ons zelf voordat we ’s avonds bij vrienden gaan eten.

Het lijkt allemaal mooi en gezellig te worden, maar er hangt toch iets in de lucht wat ik niet helemaal kan plaatsen. Alsof er zomaar iets kan gebeuren waar we nog geen weet van hebben. Op dat moment komt Vincent binnen en ontrollen de gebeurtenissen zich vanzelf, waarbij blijkt dat ik de enige ben die nergens van weet. Ze hebben zelfs met mijn kalf geploegd, zoals blijkt wanneer duidelijk wordt dat ze mij mijn eigen handtekening heeft ontfutseld voor het maken van een stempel. Ik heb echt nooit iets in de gaten gehad…

Nou ja. Vincent gaat zingen en Jolan gaat spreken en ik krijg alle lof en een oorkonde en dan ben ik officieel Dichter van Waterland, benoemd door de Culturele Raad Monnickendam, zoals u weet het meest serieuze en officiële orgaan dat Monnickendam kent.

Beduusd van dit alles ga ik van de weeromstuit ook nog een toespraakje houden en dan is alles klaar en kunnen we gelukkig rustig aan het diner. Het is overheerlijk en smaakt bovendien vriendschappelijk, met een licht Italiaanse toets. Het is een mooie avond. We gaan door de stille nacht, eerst de kinderen ophalen en dan naar huis. Ik mijn hoofd hoor ik de beginregels van een nieuw gedicht. Fijne dag!

Ate O. Vegter,
Dichter van Waterland

1 Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s