2448 Heerhugowaard – vervolg

Dan is het tijd voor Nordicar en toch een beetje zenuwachtig rij ik nog bijna verkeerd. We arriveren precies op tijd en ik parkeer voor het laatst met de piepjes. We drinken koffie met Barry en maken alle papieren in orde. Hij vertelt over de laatste gedane zaken, zoals een mooie 12-volts aansluiting achterin en de hoofdsteunen voor de achterbank. Hij rijdt als op rails, vertelt hij nog trots en dat er nog heel wat mensen voor deze fraaie Volvo 240 Grande Luxe sedan gebeld hebben. Dat verheugt mij zeer, maar ik was mooi de eerste. Ik zet een handtekening en laat het geld van de telefoon afglijden en dan is-ie van ons.

Ik bel Alain Delsalle voor de verzekering. Nee, ik doe geen voordelige oldtimerverzekering en nee, ik laat ook geen gas inbouwen, ook al is hij volgend jaar belastingvrij. Alain Delsalle is de zoon van papa Delsalle bij wie ik in 1979 mijn eerste autoverzekering afsloot. Ik kocht toen een groene Ford Escort station van meneer Schönberg, de duivenvriend van mijn vader, die ook vaak bleef hangen om te klaverjassen, tot ergernis van mijn moeder. Schönberg had de auto verzekerd bij Delsalle in de Spinbollaan, waar ook Meneer Zoutewelle woonde, het hoofd der school, tenminste, ik dacht toen nog dat hij daar woonde. Pas jaren later kwam ik erachter dat hij al in 1973 verdronken was in de Dode Zee, waar ik in 1977 zelf nog gezwommen had, maar dat terzijde. Ik heb de Escort daar toen ook verzekerd.

We lopen naar buiten, waar hij staat te kwispelen als een jonge hond die uitgelaten wil worden. We lopen er nog drie keer omheen en bespreken de nodige details en dan starten we het fraaie geluid van de B21, de 2127 cc motor. Vroem vroem, we zijn weg.

Als een koninklijk paar uit de jaren tachtig rijden we naar huis, zwaaiend naar iedereen die maar wil. We zijn natuurlijk nederig en vriendelijk zoals het hoort, maar ik voel trots en blijdschap om de hoek spelen. Yes! We hebben hem. En hij zit vorstelijk. Ook al zit alles behalve het stuur ergens anders dan je verwacht, De centrale deurvergrendeling zit bijvoorbeeld aan de passagierskant, net als de knop om de motorkap te openen. Dat is omdat hij oorspronkelijk uit Engeland komt. Uit Ipswich, om precies te zijn. Rood links.

Ate V. Vegter, 15 februari 2022

3 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s