2456 Gijzeling

Ik kijk momenteel naar de spannende Deense Netflix-serie Gidseltagningen, wat gijzeling betekent. Het eerste seizoen gaat over een gijzeling in de metro in Kopenhagen. In het tweede seizoen gaat het om een gijzeling op de veerboot tussen Denemarken en Zweden, bij Helsingborg om precies te zijn. Ik zoek dat tegenwoordig altijd even op, waar het zich allemaal afspeelt, zowel bij series en films, als bij boeken. Je kunt je zoveel meer inleven, hè?

Afijn, het gaat om een stel terroristen die een meisje zoeken dat in Syrië heeft gevochten en dat zich nu op de boot verstopt heeft. Het voert te ver om hier het hele verhaal uit de doeken te doen, maar het is dezelfde gast als uit het eerste seizoen, die hier als oud-politieman de zaak gaat oplossen. Hij is de protagonist, de hoofdrolspeler, waar je je mee identificeert en ik ben verrast wanneer ze hem overhoop schieten en overboord zetten.

Op dat moment moet Piep naar bed en daarna schakelen we over op Undercover, wat we gezamenlijk kijken, maar tussendoor zie ik behalve duizend meningen over Poetin ook dat er een gijzeling gaande is in de winkel van Apple in Amsterdam. Ik val er net in op het moment dat de gijzelaar overhoop wordt gereden. Ja, ik ben nog van de oude lijn, de gijzelaar is hij die gijzelt en degene die gegijzeld wordt is de gegijzelde, analoog aan de moordenaar en de vermoorde en de martelaar en, o nee, daar zit het weer anders.

Anyway, dat ene moment wordt eindeloos herhaald en we kijken toch liever naar wat nieuwe ontwikkelingen en het is toch al min of meer afgelopen, al zal degene die de gijzelaar aanreed nog wel een onderzoekje aan zijn broek krijgen. Nu zal je zeggen dat we schijn boven de werkelijkheid prefereren en dat is ook zo, al is Piep nog strenger. Die zegt wanneer ik haar tot stilte maan omdat ik tv zit te kijken dat zij het echte leven is en de televisie alleen maar beeld en geluid en dat ik naar haar moet kijken en luisteren in plaats van naar de televisie. En zo is het maar net. Vroeger moest ik naar mijn moeder luisteren en nu naar mijn dochter. Zo zoet is het leven.

Ate G. Vegter, 23 februari 2022

3 Comments

  1. Ik las onlangs (in een boek over luisteren) hoe ‘een sigaretje pakken’ nu ‘je phone pakken’ is geworden, en hoe dat de dialoog begrensd of belemmert.
    Schrijven wordt moeilijker en gewoon communiceren met elkaar blijkbaar ook.

    Like

  2. Communicatie verloopt voor een groot deel via de telefoon. Er is geen generatie kinderen die meer schrijft op die jonge leeftijd dan de huidige, door alle appjes en berichten. Elk nadeel heb ze voordeel… Wij laten ’s nachts altijd alle telefoons beneden en ook onder het eten blijven ze op hun kop liggen. Hoe gaat dat bij jouw (klein)kinderen?

    Like

  3. Tijdens eten en slapen gebruiken we geen telefoons. Wat de oudere kk betreft (die phones hebben), die zijn allemaal in AB, en ik zou het niet weten, maar ws hetzelfde.
    The general issue (and trouble) is more during the day I think.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s