2520 Oude liefde – 3

Terwijl ik naar binnen loop om een biertje te halen bedenk ik hoe vreemd het leven kan lopen. Wanneer die knaap niet was komen opdagen had ik Dik misschien helemaal niet meer gezien. We waren destijds goed bevriend, maar vriendschappen verwelken in de tijd soms als armetierige waterplanten, terwijl andere vriendschappen sterk blijven of soms na jaren weer opbloeien. Ik ben er niet zo goed in.

De koelkastdeur klapt dicht met zijn vertrouwde geluid en het blikje voelt koud in mijn hand. Het is toch bizar dat zo’n snuiter opeens maar je hele leven op z’n kop kan zetten. Als het echt zo is dan is het natuurlijk een verrijking van het bestaan zonder weerga, maar ik voel er ook wel wat voor om het hele verhaal kort te sluiten en te torpederen. Ik geef Dik zijn blikje. Hij begint ongevraagd zijn verhaal:

‘Weet je, ik kan het me eigenlijk nog wel goed herinneren. We hadden het best goed samen. Daarom had ik ook de pest in dat ze zonder iets te zeggen vertrok. Ik kwam er min of meer toevallig achter dat ze naar Groningen was gegaan. Ze was daar ingeloot of zo, weet ik veel, maar het heeft mij altijd dwars gezeten dat ze nooit meer iets van zich heeft laten horen. En nu dit. Ik denk dat ik die jongen bedank voor zijn opheldering van de geschiedenis, maar dat ik hem heel duidelijk aan zijn verstand ga peuteren dat ik misschien wel zijn vader ben, maar dat ik dat niet ga uitzoeken en dat het emotioneel te zwaar belastend is om nu als oude man alsnog die rol op te pakken.’

‘Oef! Ik heb gezegd. Dik, kerel, dat vind ik manmoedig gesproken, maar misschien moet je het toch een kleine kans geven. Het kan toch ook een hele leuke draai aan het bestaan geven. Wat er vroeger gebeurd is smaakt misschien wrang, maar het is toch ook waar dat er nu een schitterend palet kan ontstaan omdat je zo jong al buiten de lijntjes kleurde. Maar alles negeren kan ook. Dat lijkt mij ook verstandig.’

Dik neemt net een slokje van zijn bier en verslikt zich bij mijn schitterend palet, maar het lijkt mij toch nog beter dat hij het verhaal afhoudt, in plaats van een DNA-test te doen. Dat zou te veel stof doen opwaaien.

Ate D. Vegter, 27 april 2022

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s