2607 Avonturen dag en nacht

Dinsdag is de heetste dag, maar de woensdag is het avontuurlijkst. Het begint als een gewone vakantiedag met 34 graden op de teller en het plan om ons te gaan verpozen bij de Diemelsee, dat is een meer net wat groter dan onze eigen meertje, maar je wil wel eens wat anders na een paar dagen. Rond de Diemelsee zitten ook een paar campings, maar niet zo dicht op het water als de onze. We rijden eerst het hele meer rond en zoeken dan een plekje in de zon, want in de schaduw is alles bezet. Gelukkig hebben we twee parasolletjes. We gaan het water in en maken plezier. Even later komt er een grote wolk langs. Nu kunnen we in alle rust onze groentewraps eten. De ijscoman verzorgt het toetje.

Na een fijne dag rijden we weer caravanwaarts. Plotseling toetert een tegenligger en even later staan er zomaar twee koeien op de weg. Wanneer ik wat gas geef begint de koe waar ik oogcontact mee heb zwaar te loeien. We wachten rustig af. Ze lopen een heel eind voor ons uit en steken dan rechtsaf het graan in. Ze zwaaien naar ons met hunne staarten.

Later op de avond begint het volgende avontuur. We eten Thaise kip met rijst en boontjes, uit het Camping Kookboek van Caravanity, en we weten dat het zal gaan regenen. Maar het begint pas tegen bedtijd. Het klinkt eerst alsof er een paar Chinezen zitten te gamen, maar al snel ontwikkelt dit getinkel zich tot een wolkbreuk. De luifel wordt losgeslagen en we moeten snel naar buiten om de boel te redden. We laten de stokken zakken en ik berg de luifel op in de auto samen met de grote opblaasbeesten, die anders gemakkelijk de benen nemen. Lief redt de omgewaaide was van de verdrinking.

Bibberend zitten we weer binnen. Nu begint het zwaar te onweren. De donderslagen slaan ons om de oren, maar het hemelse TL-licht wil niet aanblijven. Het komt steeds dichterbij en de grootste klap volgt direct op de flits, voordat ik ook maar aan tellen kan denken. Dan zakt het af, maar daarna komt er nog een serie. Het gedonder duurt tot diep in de nacht. Lief en Piep zijn inmiddels naar bed en ik wil nog wat voetbal kijken, maar de verbinding met het vaderland is verknald. Ik lees nog wat in De gelukkige huisvrouw van Heleen van Royen, een hilarisch boek, maar niet voor tere zieltjes. Dan valt het licht uit en met de stroom ook het water en in de zwarte nacht ben ik ook maar naar bed gegaan, waar ik nog lang wakker lig van de opgepompte adrenaline.

Ate Vegter, 22 juli 2022

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s