2670 Peyton Place

‘Soms valt de winter in het noorden van New England geleidelijk in, zodat tijd en seizoenen er een bepaalde orde aan de dag leggen. Als de eerste sneeuw neerdaalt is dat voor niemand een verrassing meer omdat iedereen hem al geruime tijd verwacht heeft. Komt de winter op die manier, dan begint het meestal halverwege de morgen met grote, dikke vlokken te sneeuwen en is omstreeks het middaguur alles met een flinke, witte laag bedekt.’

Zo begint de tweede roman van Grace Metalious Terug naar Peyton Place, het vervolg op Peyton Place. Die eerste alinea klinkt misschien onschuldig en wekt wellicht alleen maar een verlangen op naar strenge winters met veel sneeuw, zoals we ze hier ook al lang niet meer hebben meegemaakt, maar wie het eerste deel gelezen heeft weet dat er bij Grace Metalious niet zoiets bestaat als onschuldige sneeuw zonder dat er lijk onder begraven ligt. De kenners weten dan over wie ik het heb en de andere lezers krijgen misschien een lichte drang om die boeken uit de jaren vijftig toch maar eens te gaan lezen.

Ik kan ze van harte aanbevelen. Door toeval kwam ik het eerste boek tegen in de Noppes en ik werd gelijk gegrepen door deze spannende en heel goed geschreven roman. Het is niet voor niets dat Peyton Place zo’n groot succes was destijds. Een succes waarvan de schrijfster zelf niets heeft meegekregen. Zij overleed in 1964 voor haar veertigste aan de gevolgen van drankmisbruik en drank speelt ook een grote en beslissende rol speel in deze weergaloze roman.

Goed. Ga maar lekker lezen en geniet van de verwikkelingen in het ogenschijnlijk zo onschuldige Peyton Place, waar de bewoners elkaar altijd vriendelijk groeten, voordat ze met anderen de grimmige verhalen over jou uitwisselen.

Van 1964 tot 1969 is ook de tv-serie Peyton Place opgenomen en uitgezonden, een uiterst brave variant van het origineel, maar ook de eerste serie waarbij heel Nederland aan de buis gekluisterd zat. Het is de moeite waard om de eerste paar delen hiervan te bekijken vanwege het charmante spel van Mia Farrow en Ryan O’Neil. Zeer aangename langzame televisie voor als je niks te doen hebt of als je niet kan slapen.

Ate Vegter, 23 september 2022

Advertentie

2 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s