10 Tarzan

Het weer zag er goed uit dus ik besloot een korte broek aan te trekken met sandalen. Op het laatste moment rende ik nog even naar boven om een vestje aan te schieten. Dat was het beste idee van de dag. Ik heb het de hele dag aangehad. Het was en bleef grijs. Af en toe een spettertje regen en dan weer een kiezeltje zon. Nee, van het weer moesten we het niet hebben, hoewel het behalve net iets te fris toch prima weer was om iets te doen. En het was een dag als een plaatje.

Even na tien uur kwam Peter mij halen met de Alfa Romeo. Om alvast wat in de stemming te geraken trapte hij het gas behoorlijk in, maar dat idee heb je als Volvorijder al gauw als je in een Alfa stapt. Zijn navigatie zag er ook veel gelikter uit dan mijn aan het raam geplakte Tomtom. Maar ik kon op mijn telefoon dan wel weer televisie kijken in zijn auto. Zo vermaakten wij ons prima, terwijl we er nog niet eens waren. Er stond file. Tot aan de ingang. Daar merkte ik opeens een bijzonder autovriendelijke atmosfeer. We mochten overal rijden. Voetgangers en auto’s lieten elkaar hoffelijk voorgaan en we konden parkeren op amper tien meter van het circuit. Want daar waren we. Ik voor het eerst en Peter voor het tweets, maar dat was veertig jaar geleden. Toen was ik twintig, zei hij. We lachten erom. We waren mooi op tijd en hoefden alleen maar met de flow mee te gaan en af en toe een ankertje uit te gooien. Zo kregen we een mooi zicht op de Tarzanbocht. Er was nog niet echts iets begonnen, maar ik hoorde toch allerlei spannende geluiden die ronkten naar meer. Totdat de babbelende voice over echt lading kreeg en er een snoeihard, gierend geluid klonk. Het was begonnen – en onmiddellijk wist ik waar het hier om ging. Alles draait om het geluid. Het zinderende, jagende en jankende geluid van een formule1-auto raakte mij dieper dan, eh, raakte mij diep. En het geluid zegt ook alles over of een auto goed loopt, dat weet iedereen. Maar hier is het basis. Goed. De 17-jarige Max Verstappen was er ook. Hij reed in zijn eerste kennismaking als formuler1-coureur direct een baanrecord, dus die torenhoge verwachtingen zullen nog wel even op zijn schouders rusten. Reed ’s middags ook samen met zijn vader.

De sfeer vond ik buitengewoon ontspannen en gemoedelijk. Echt een mannendag. We slenterden wat rond en kwamen overal Italiaanse auto’s tegen en dat bleek ook het thema van de dag. Wat mij opviel is dat zo’n race-auto heel moeilijk vanaf stilstand kan vertrekken. Heb je eindelijk een snelle auto, kan die weer niet langzaam. Naast de snelle jongens waren er ook scooters en karts met hele jonge kindertjes op het circuit. En aan het eind mochten alle autoclubs ook wat rondjes rijden. Tegen die tijd kwamen wij erachter dat we hele dag nog niets gegeten of gedronken hadden.

Ate Vegter, 29 juni 2015

http://www.atevegter.wordpress.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s