1000 Duizend stukjes zijn als één dag

Ik was eerst niet van plan er speciaal aandacht aan te besteden. Ik dacht er wel af en toe aan, maar meer als een hindernis dan een mijlpaal. Opeens is het moment dan daar. Het duizendste stukje.

Gisteren schreef ik over de Grote Kerk, altijd een mooi onderwerp, zeker de grote, maar daarvóór had ik al een stukje geschreven over de Chinees tegenover de Grote Kerk. Dat is eerlijk gezegd een van de leukste stukjes ooit geworden en ik dacht dat doe ik dan direct na de Kerk, dan ben ik ook klaar met het duizendste stukje, ook om van de druk af te zijn. Maar nu ben ik zo stom geweest om gisteren te schrijven dat ik morgen, dat is dus vandaag, over de Chinees zou schrijven. Toen reageerde lezeres M met de vraag: Je duizendste over babi pangang? Ja, zei ik toen nog, maar ik wist intuïtief dat het niet meer kon. Vandaar.

Toen ik in 2015 Alje Bosma beloofde elke dag een stukje te zullen schrijven, dacht ik, een stukje kan ik wel schrijven en als ik dat vandaag kan, dan kan ik dat morgen ook, net als met hardlopen, trouwens. Maar bij hardlopen is het niet verstandig elke dag te lopen, dat kun je beter om de dag doen. Bij schrijven maakt het niks uit. Vierhonderd woorden per dag is niks. Stephen King adviseert minimaal duizend woorden per dag. Maar dan wel één dag per week pauze. Dat doe ik dan weer niet. Het is alle dagen feest. Ik moet er wel bij zeggen dat ik niet echt élke dag geschreven heb. In het begin heb ik ook oude verhalen opgeknipt en gebruikt en dan zijn er sinds 19 juni 2015 in totaal 1027 dagen verstreken, dus ik heb ook 27 dagen vrij genomen, dat is minder dan één vrije dag per maand, maar toch. Soms schreef ik na zo’n vrije dag wel drie stukjes achter elkaar, want als die stroom een keer op gang is, moet het er ook uit.

Veel dank ben ik natuurlijk verschuldigd aan Alje, die op 19 juni 2015 aan de startkabel heeft getrokken. Niemand had op dat moment kunnen bevroeden dat ik in één ruk zou doorschrijven tot de duizend. Ikzelf wel het minst. Meestal hou ik het voor gezien, wanneer blijkt dat ik het kan. Funest voor sportieve ambities, maar die heb ik dan ook niet.

Goed, dat allemaal for the sake of history. Morgen gewoon naar de Chinees. Ik wilde eerst om begrijpelijke redenen over Sherezade schrijven, maar die moet dan maar even wachten. Je kan niet alles hebben. Bedankt voor het lezen. Al die dagen. Tot morgen.

Ate Vegter, 11 april 2018
www.atevegter.wordpress.com

3 Comments

  1. Gefeliciteerd Ate, ik schrijf ook iedere dag, maar ik tel ze niet, vanaf 2011 ongeveer, eerst de dagboeken van mijn moeder en daarna zlef los gegaan. Nog steeds met veel plezier. Never a dull moment.

    Geliked door 1 persoon

  2. Een prachtig moment om bij still te staan; beter nog: om bij te schrijven!
    Gefeliciteerd bro! Ik heb ze niet allemaal gelezen, maar die ik heb gelezen, daar heb ik van genoten!
    Als ik een aantekening op jouw ‘rapport’ mag schrijven, is het dit:
    “Ga zo door!”

    Geliked door 1 persoon

  3. Geweldig, Ate. Ik zou zo graag elke dag schrijven en schilderen, maar niet de discipline ontbreekt mij, meer de energie, maar wie weet komt het er nog eens van dat het mij wel lukt. Proficiat met je 1000ste stukje, Ate!!

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s