988 Aan de Kleiweg in Rotterdam

Zoals gezegd, nog even over Margriet Vroomans van radio 4. Luisterend naar de muziek, bedenk ik dat haar achternaam Vroomans wel heel erg lijkt op Bromans. Dat zegt je misschien niets, maar slagerij Bromans zat vroeger bij ons aan de Kleiweg in Rotterdam, waar ik wekelijks de boodschappen deed.

Ik haalde dan 2 ons boterhamworst en ik weet niet hoeveel schouderkarbonade, want die is het goedkoopst, want het vetst, maar ook het lekkerst, want het vetst. Ik eet ze nog vaak, in tegenstelling tot de boterhamworst, die ik alleen koop omdat Piep ze lekker vindt. Er zat om de hoek op de Uitweg ook nog een paardenslager, waar ik vaak paardenrookvlees haalde. Ik vind dat nog steeds veel lekkerder dan runderrookvlees, maar nu vindt iedereen paardenvlees zielig. Vlak voor Bromans zat Stichter, een soort Blokker, maar dan een hele goeie, waar ze echt alles hadden op huishoudelijk gebied, tegen aangename prijzen en die je ook kenden zodat je altijd gemakkelijk en vanzelfsprekend zonder bon kon ruilen en je het niet in je bolle hoofd haalde om iets te pikken.

Aan het andere eind van de Kleiweg zat Stoute, je ziet het op de foto links. Dat was een prachtige ouderwetse kruidenier die bijna alles nog los verkocht, in handgeschepte bruine papieren zakken. Mijn broer heeft daar ook nog een mooi verhaal over, maar dat moet hij zelf maar een keer vertellen, wat ik nog weet van Stoute is dat ik tijdens het boodschappen doen opeens het meegekregen tientje kwijt was. Dat heeft veel indruk gemaakt, want een tientje was heel veel geld. Het is mij ook altijd bijgebleven omdat ik bang was dat mijn moeder zou denken dat ik het achterovergedrukt had, wat wel binnen mijn mogelijkheden viel, maar wat deze keer toch niet het geval was. We haalden bij Stoute altijd suiker, zelfrijzend bakmeel, bloem, krenten en zout.

Tegenover Stoute zat opticien Hans van Dorssen, waar ik ook vaak kwam en wat heel gezellige bezoekjes waren, ook omdat ik zo genoot van de joviale toon waarop hij zaken deed en van alles aan elkaar kletste terwijl ik ondertussen de steeds kleiner wordende lettertjes aan de muur moest lezen en of ik dan verschil zag tussen dit en dat glas.

Overigens drong het pas veel later tot mij door dat die slager aan de Kleiweg niet Bromans heette maar Broman, maar toen was het kwaad al geschied, de associatie gelegd en het stukje klaar.

Ate Vegter, 30 maart 2018
www.atevegter.wordpress.com

3 Comments

  1. Grappig de herinnering is niet zo verkeerd. De naam van de slagerijen was idd Bromans Slagerijen Later zijn er nog enkele winkels overgebleven die de naam Slagerij Broman kregen.

    Geliked door 1 persoon

    1. hoi susan, wat leuk dat je reageert! stond jij ook in de winkel? heb je voor mij misschien een foto van de oude slagerij broman in de jaren zestig? met hartelijke groet, ate vegter

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s