1661 Een hele puzzel

Het begint in België, in de herfstvakantie van 2019, in een vakantiehuisje van een mevrouw die voortdurend niet komt opdagen. We zijn daar met Jens en de kinderen en met onszelf, Lena en het kind. Het is een fijne, onbekommerde vakantie, zonder strand of piste. We hebben alleen het beddengoed vergeten. Dat moeten we wel aanschaffen, maar dan zijn alle problemen opgelost.

We hebben de prachtige omgeving gezien, we hebben uitgezocht hoe we in godsnaam in dit heerlijke land onze parkeerkosten moeten betalen en we zijn bij het kasteel van de Hare Krishna geweest, waar de bomen tot in de hemel groeien, maar die zich niet tot het heidendom willen laten bekeren en zo gaan we onverrichter zake weer naar huis.

We hebben alles en iedereen al besproken aan tafel. We hebben geen hond en geen televisie en dan moet de lange avond in het onherbergzame Wallonië nog beginnen. Kortom, een heerlijk zorgeloze vakantie. Op dat moment trekt iemand een puzzel uit de kast.

Nu is het zo, althans dat is mijn opvatting, dat mensen niet zonder problemen kunnen. Niemand niet. Kijk maar naar je eigen gezin, je buren, je vrienden, je collega’s, je hobbyclubje, ik bedoel die vereniging waar je zo actief lid van bent, de sportvereniging, de landelijke en zelfs de lokale politiek, overal is gedonder en als het er niet is komt er wel iemand langs met stront aan de knikker. Het zij zo. Het is zo.

Hier valt het allemaal nog mee. Het is gewoon een leuke, gezellige puzzel. Hij ligt wel op de grond, waardoor iedereen enigszins in zijn bewegingsvrijheid wordt beperkt en ikzelf weinig aan de oplossing heb bijgedragen, maar hoe meer hij wordt opgelost des te meer hij ons samenbindt in een sfeer van samenwerking en vriendschap. Je hebt problemen nodig om te kunnen samenwerken.

We gaan uitgerust weer naar huis, maar het puzzelvirus is nu niet meer tegen te houden. Een paar weken later kom ik Jan van Haasteren tegen bij de Deen. Ik heb er nog spijt van dat ik toen maar één puzzel heb gekocht. Die hebben we samen opgelost en vervolgens geruild met eentje van Jens. Ondertussen heb ik bij de kringloop ook wat puzzels ingeslagen, onder andere een driedimensionale van de Eiffeltoren. Allemaal opgelost, maar de puzzelrage is nog niet uitgewoed. Jan van Haasteren is nog altijd meer dan welkom.

Ik kan nu bijna niet wachten tot het avond is om aan onze volgende puzzel te beginnen. Ja, ik weet het, je kunt ook overdag puzzelen, maar het is net als met drinken, als je er een keer echt overdag mee begint, is het eind zoek, maar bedankt voor de tip. Nou, het was weer gezellig. Fijne dag. Rustig aan. Het is weekend.

Ate Vegter, 18 januari 2020

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s