18 Ate en Joukje

Gisteren had Sofieke haar eerste pianoles. Het ging volgens mij wel goed en enige muzikale aanleg is in de familie dan ook niet helemaal taboe. Piano en gitaar worden uitgebreid gespeeld, iedereen heeft wel iets met de Mattheüs en mijn vader had ooit zelfs een viool, zonder daar overigens op te spelen. Ik zat dus lekker ontspannen in de tuin en hoorde haar van alles naspelen wat Anton voorspeelde. Op een gegeven moment speelde ze zelfs I Wish van Stevie Wonder, maar dat bleek bij navraag toch Anton geweest te zijn, daartoe geinspireerd door het naar hem vernoemde konijn Stevie, dat rond hun voeten scharrelde.

Ik liet Anton nog even mijn favoriete pianonummer horen: The Grand Piano van Golden Earring uit 1970. Maar goed, iedereen was heel tevreden over de eerste les en in augustus gaat het dan echt beginnen. Boven de piano, zag ik nu opnieuw, hangt een foto van mijn overgrootouders, van moeders kant. Misschien kunnen we daar even op inzoomen, zo ja. De man op de foto heet Ate, net als ik en de vrouw heet Joukje, net als mijn moeder. Vroeger hing deze foto ook boven de piano bij ons thuis. Hij schiep door de combinatie van namen een bijzondere band tussen mijn moeder en mij en het was bij de verdeling der erfstukken dan ook een van de vanzelfsprekendheden dat ik deze foto kreeg.

Ook de piano trouwens, herinner ik mij nu, maar die is inmiddels ter ziele en vervangen door een mooie zwarte Yamaha van Kees de Baat, ik kan niet genoeg reclame voor hem maken. De foto is gemaakt door een fotograaf uit Rotterdam: ‘N.V. v/h P.J. van Schaick, Bergschelaan 160, Rotterdam. Ateliers voor Portretvergrooting. Specialiteit in circa LEVENSGROOTE PORTRETTEN, naar ieder klein portret. Prachtvolle uitvoering. Concurreerende prijzen.’ Staat allemaal op de achterkant. Als ik het zo lees, denk ik eigenlijk dat hij niet de foto heeft gemaakt, maar alleen de circa levensgroote vergrooting. Het is niet meer na te vragen, want op de Bergselaan 160 in Rotterdam zit nu Autobedrijf Martin.

Die overopa van mij, Ate Meter, is geboren in Augustinusga op 11 december 1854, bijna honderd jaar voor mij, en overleden in Rhoden op 18 oktober 1928. Hij trouwde, 28 jaar oud, op zaterdag 12 mei 1883, met Joukje Nijboer, geboren in Opeinde op 17 januari 1857 en overleden te Marum op 21 februari 1927. Mijn moeder was toen tien dus die heeft hen nog wel gekend. De moeder van Ate heette Tjitske Meter en hij heeft dus háár achternaam gekregen. Op de officiële geboortedocumenten ontbreekt vreemd genoeg de naam van de vader. De reden is dat zij niet getrouwd waren toen Ate geboren werd, wat in die tijd, laat ik het voorzichtig zeggen, ongebruikelijk was.

Wij weten dankij de mondelinge overlevering wel wie het was. Het was Lodewijk Voulon of Louis de Vallon (1759-1877), over zijn naam verschillen de bronnen, een Franse troubadour die hier op het Hogeland van Groningen de meisjes het hoofd op hol joeg met zijn viool. En daar is de cirkel weer rond, want zó is de muzikaliteit in de familie vanuit Frankrijk binnengewaaid. En al werd er in mijn vaders familie dan misschien meer gelachen, de muzikaliteit komt echt van mijn moeder en het is dus maar goed dat deze voorzaten boven de piano hangen.

Ate Vegter, 7 juli 2015

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s