1616 Sinterklaas komt eraan

Ze heeft er heel wat uurtjes ingestoken, maar nu is dan het grote moment. Hij mag mee naar school, goed verpakt in een vuilniszak, zoals afgesproken. Ik probeer eerst of hij in de fietstas past. Dat gaat prima, maar dan besluiten we toch te gaan lopen. Het geeft direct een feestelijk gevoel om je dochter met een geheime surprise in de armen naar school te zien lopen.

Vanuit alle richtingen komen ook andere ouders met hun kinderen met surprises naar school. De een nog groter dan de ander. De vuilniszakken verbergen alles nog goed, ze geven soms alleen iets van de vorm prijs. Op school worden ze verzameld in de bibliotheek. Er wordt toch bijna niet meer gelezen tegenwoordig, dus dat kan best. Het is met al die vuilniszakken net de nieuwe milieustraat, dát zou lekker dichtbij zijn.

Piep hangt haar jas op en kletst met de andere kinderen en ik loop weer terug naar huis. Op de parkeerplaats aan de Kermergracht staan andere ouders kletsend met elkaar hun ruiten te krabben. Op dat moment slaat het door mij heen dat ze naar hun werk gaan. Ik ben met pensioen. Het begint zo langzamerhand wel duidelijk te worden dat ik niet zomaar een paar weken vrij ben, maar dat vrij een begrip is dat bij werken hoort, net als weekenden en snipperdagen, alhoewel ik het woord snipperdag nooit meer gehoord heb nadat mijn vader stopte met werken.

Ik loop stevig door, om mezelf een houding te geven en zie een oudere man met een enorme plank op de fiets, iedereen weet wie het is en zo kan het natuurlijk ook: je gaat gewoon door. Hij wankelt even bij het afstappen, maar het gaat net goed. Dan heeft de Sint het beter bekeken met zijn paard.

Ik ben nog maar net thuis, wanneer Lief belt dat Piep haar tas vergeten is. Waarom belt ze mij niet? Ik trek mijn schoenen en jas weer aan en stap nu op de fiets. Ik tref de klas aan in ademloze stilte, terwijl de juf wat uitlegt. Het valt mij op dat het tafeltje van de juf niet naast het digibord staat, maar achter in de klas. En omdat de tafeltjes in groepjes van vier staan, het bord links en de tafel van de juf rechts is, is er geen voor- en achterin meer. Ik vraag mij af waar ik nu zelf het liefste zou zitten. En wanneer zijn ze eigenlijk begonnen met die digitale schoolborden?

Ate Vegter, 4 december 2019

Het regent in Frankrijk ook:

www.atevegter.wordpress.com/416

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s