2047 Bert Gilbert 1948 – 2021

Bert Gilbert is overleden. Dit verhaal begint in de oertijd van ons gezin. Rotterdam, begin jaren zestig. Mijn oudste zus Baukje gaat de verpleging in. Ze gaat intern wonen in ziekenhuis Eudokia en begint samen met andere meisjes aan de opleiding: Tonny, Reina, IJbelien, Quirinda, het zijn klinkende namen die met de verhalen bij ons binnenkomen. Het is de tijd dat verpleegsters nog verplicht een hoofdkapje dragen en zwarte kousen. Wanneer de opleiding klaar is gaat Baukje wonen in de Zonnebloemstraat, samen met een paar van haar collega’s, Tonny en Reina. Het is de tijd van Boudewijn de Groot, Charles Aznavour en Adamo. Een meisje van zestien, La mama en Tonny’s favoriet: La Nuit! Wij jongens komen er regelmatig op bezoek en het is er altijd meer dan gezellig.

Maar de tijd gaat verder en Baukje vindt Kitty en Tonny vindt Bert en Tonny en Bert gaan wonen in Wateringen. Bert is een rustige, vriendelijke jongen en dat past heel goed bij de drukke en aanwezige Tonny, het is een combinatie die in ons gezin ook veelvuldig voorkomt. Bert werkt als loodgieter en het geluk lacht iedereen toe, maar dan krijgt hij last van zijn knie en al snel kan hij het zware werk niet meer doen en gaat hij werken bij Westerbork.

Maar de tijd gaat verder en Berts lichaam krijgt het steeds zwaarder en hij komt in een rolstoel terecht. Zo kennen we hem nu al jaren. Bert laat zich niet uit het veld slaan. Hij koopt een bus en regelt alles in zijn leven zo goed mogelijk. Zijn entree op krukken wordt ons zeer vertrouwd, maar ook zijn zachte stem, zijn milde vriendelijkheid en zijn lach blijven ons bij. Ze krijgen kinderen en verhuizen naar Kerkenveld. De vriendschap met Baukje en Kitty gaat altijd door. Ze worden net als iedereen wat ouder en het werk is gedaan. Samen gaan Tonny en Bert en Baukje en Kitty werken als beheerders op een kampeerterrein van de NCC, waar ze samen menig avontuur beleven.

Maar de tijd gaat verder en we worden allemaal ouder en Berts lichaam heeft steeds meer ondersteuning nodig. Wel blijft zijn geest ongebroken en hij geniet van elke zucht van het leven en wordt veel ouder dan iedereen denkt. Nu is Bert overleden en een lang verhaal komt tot een einde, maar zijn naam en zijn gedachtenis zullen nog zo lang als wij zelf leven bij ons zijn. Rust in vrede vriendelijke man.

Ate Vegter, 24 januari 2021

Judaskus voor een boom:
www.atevegter.wordpress.com/47

.

5 Comments

  1. Prachtig geschreven. Ik ken hem al vanaf 1993 en eigenlijk kende ik hem niet goed genoeg. Ik mocht hem graag.
    Heel veel sterkte gewenst.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s