1088 Mooiste dag van de zomer

Het is een mooie zondag. We beginnen er al vroeg aan wanneer we naar de sportschool rijden. Niet meer zo heel vroeg als vroeger, want ik heb het een beetje gehad met die klassieke muziek waar iedereen doorheen kletst, maar toch nog wel tijdens het opbouwen van de lokale rookerijen op de Haven. Monnickendam ruikt als vanouds. De geur van onversneden pulp en houtsnippers. Ik zie de mensen zich in groepjes verzamelen rond ronde tonnen terwijl ze alles in gereedheid brengen.

Op de sportschool is het gezellig en dat sporten valt echt wel mee. Als je het maar vaak en regelmatig doet, dan kom je in een soort ritme waarin het allemaal niet zo erg is. Wel ben ik op blote voeten, wat lopend wel lekker is maar op de fiets een pijnlijke affaire.

Tegen de middag fietsen we naar Broek, waar we in de Witte Swaen pannenkoeken gaan eten. Een aangenaam smakelijk cadeautje nog voor onze verjaardagen. De kids hebben niet zo heel veel zin om met dit mooie weer binnen te zitten, dat begrijp ik ook wel, maar ze tolereren de situatie in gelaten afwachting en halen af en toe meewarig de schouders over ons op. Terug hebben we de wind tegen.

De middag verloopt verder in aangename after lunch ledigheid, totdat we nog even naar het Hemmeland moeten om een beetje in het water te spartelen. Het is niet erg, want lezen kun je overal, en een frisse duik tussen de plots zo hoog opgelopen waterplanten voelt licht avontuurlijk.

We eten thuis in alle rust, met dien verstande dat de weeë braakgolven van de niet aflatende floddermuziek genadeloos over het zacht zatte, meedeinende publiek en daarmee over de arme, oude stad worden uitgestort als verre berichten uit een armzalige toekomst. Hoe werkelijk aangenaam is de pauze waneer de stilte over ons neerdaalt als een roze parasol van gewijde rust.

Nog even en het uitgebluste publiek zal weer langslopen. Daar is de eerste al, z’n blaas legend tegen de historische gevel van de oude smalle steeg aan de overkant in de overtuiging dat alleen uitgewerkt bier het onkruid zal doen opschieten. Dan klinkt in de verte de eerste sirene. Het weekend is bijna voorbij.

Ate Vegter, 9 juli 2018
www.atevegter.wordpress.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s